Emre Turgay Şiirleri - Şair Emre Turgay

En çok da neden sevmem bilir misin ayrılıkları?
Aylar gider, yıllar gider, giden gider,
Geriye soğuk bir el, küçük bir dünya,
Derin bir sessizlik kalır.
Önceden ayrı kalmaya bile tahammül edemezken,
Ayrı dünyaların insanı oluverirsin birden...

Ayna gibi olmalı dost dediğin,
Ona baktığında kendini görmelisin...

Yalnızım ya,
En çok kalabalıkta yanıyor canım...

Bana hayatını anlat deseler,
Güzelliğin gelir aklıma...
Çünkü hayatım sensin...

Kalemimden kan damlıyor,
Ellerim seni yazmaya koyulduğunda.
Açtığın yara tazeleniyor her defasında,
Hiç kurtulamıyorum aslında seni sevmekten.

İlk kez gözlerinde buldum kendimi..
Kalbim tarif edemediğim bir ritimdeydi,
Bedenim aşkından titriyordu..

İlk kez bir gülüş o kadar tatlı,
Gözyaşı bir o kadar acıydı..

Bekle beni İstanbul
Tüm ümitlerimi yıkıpta geliyorum sana
Sonuymuş hasretin sonuymuş kederin bugün
Ulaşamayacağımı bildiğimin peşinde değilim artık
Seninleyim yalnız seninle..

..
Beni sensiz düş'ünme..
Yoluna düş'tüğümdendir.. hayatın aktığı heryerdesin.. heryerde sen..
Kalbime düş'tüğündendir.. baktığım herşeydesin.. herşeyde sen..
..
Emre Turgay

Kırık dökük geçmişim,
Her yer can kırıntısı...

Yüreğim,
Hala kıvranmakta...

Herşey senle güzel
Ne mutlu bana seni sevdim
Kahrını çektim
Hüznünü çektim
Sevincini paylaştım
Ağladığında tesellin