Emre Turgay Şiirleri - Şair Emre Turgay

Ağla kadın,
Yetim sevdama,
Şu talihsiz başıma,
Bana ağla be kadın
Hadi durma,
Şimdi ağla..

Siz; "Namusunda kuşkusuzlar! "
Söz'de hakkı savunan adi(l) ler!
Anlayamadınız değil mi hala?
Fırsat bildiniz suskunluğumu!
Öyleyse şunu yazın aklınızın bir köşesine;
Dokuz köyden kovsalar da,

Hayal kırıklığı gibi göründüğümün farkındayım,
Oysa ki kalbime düştüğündendir tek hayalim sensin,
Senin yanında, senin nefesini hissederek yaşamak..
Belki de vicdansız biri gibi duruyorum karşıdan bakınca,
Oysa merhametimden geçemiyorum çoğu şeyden..
Sözünden cayar gibi, güvendiğine pişman eder gibi bir halim var,

Abartmadan,
Azaltmadan,
Olduğun gibi,
Anlatabilmek seni;
Ne bir eksik,
Ne bir fazla,

Artık kuşlar özgür,
Uçabilirler diledikleri kadar.
Gökyüzü onların olsun.
Benden çok uzaklarda kaldı,
Uçsuz bucaksız maviler,
Gidenler çoktan yaktı gemileri.

Sarhosluğunu seviyorum sensizligin,
Kafası ayrı bı güzel.
Tıpkı giden yıllarım gibi,
Ayık kafayla yapılmayacak fedakarlıklar gibi.
Anamdan babamdan geçmem
Toprağımdan yurdumdan göçmem gibi.

Yıllar geçiyor bak sensiz de,
Yollarım farklı olsa da yollarından, senden sonra

Senden sonra, dönemedim asla oralara,
Sensiz anlamını yitirmesin diye
Kalakalaldım İstanbul'larda bir başıma,

Bende bu sevdan varken, tek kişilik değilsin.
Saçının teli incinse senin, ömrüme dert olur.
"Seni seviyorum" iki kelimeden ibaret değil..

Her ölüm yıldönümünde,
Seni hatırlamak değil sadece mesele,
Fikirlerini, kurduğun Cumhuriyeti,
Yaşatmaktır her ne pahasına olursa,
Cumhuriyetin kökü neyse,
Filizinin de ancak öyle olacağını anlatmaktır,

Tut elimi burdan gidelim,
Olmaz demeden dinle beni bi..

SEN YOKKEN (EKSİĞİM)
Ne gece ne de gündüz,
Ne ay var ne tek bir yıldız