Ocak
Sen yoktun tabi o zamanlar
Hiç görmemiştim ve görüşmemiştik
Öylece akıp gidiyordu bana ayrılan vakitler
Süresi sınırsız bir yarışma gibi
Seni bekliyordu bütün yanlızlıklar
Kaderim
Uzaklarda arama vuslatı
Gel yakınlara bak biraz
Sen azcik cilvelisin
Bende utangaç
Çocuk
Tek başına göğüsleyemezsin bu dünyayı
Canın yanar
Taşıyamazsın
Tek başına kaçamazsın bu korkulardan
Dalar bakışların bir nareye
Bir aile
Bir sıcak yuva
Bir kucak sevgi
Büyütmeye yeter insanı hayatta
Hatıralar biriktirir insan
Kaldırıp başını dertlerine
Bir kadın sevsin beni
Elleri yıldız yıldız
Gözleri parlak parlak
Yanakları nardan düşme
Gülüşlerinde bir dünyayı sığdırsın içine
Ben olmayayım
Bir kadın tanıdım
Sesiyle kuşlara fısıldayan bir kadın
Gülüşüyle gökyüzünde güneşler açardı
Her yanda aydınlık
Bir rüzgar gibi eserdi
Bir kere tutabilseydim ellerinden
Göğü gözyaşımla silerdim
Yanaklarımdan akan damlaları
Bulutlara batırır
En sıcak anında yaz ayının
Senin üstünde serinletirdim
Bir köşe başına oturursun
Geleni geçeni seyredersin sokak ortasındaki
Gelmeyecek olanlardan ziyade artık
Bir köşe başında sıkışıp kalmıştık
Bir köşe başına oturursun
Bir kuş çiziver gökyüzüne sevgilim
Uzanamayacağım kadar uzakta olsun
Tutunamayacağım kadar isteyivereyim
Onu tutmak zorunda bırak beni
Ellerim kanatlarında gezsin yıllar boyu
Gözlerim onu aramak için kısılsın
Bir mavi gokyuzuydi ellerim
Büyüdükçe şafağın karanlığına döndü
Tutulduklarım kırıldi
Tuttuklarim parçalandı
Kapalı gökyüzü
Bir eskimiş bulutlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!