Günün her saati sevebilirim seni
Her saatinde
Sabah , öğle , akşam , yastı
Namaz vakitlerinden tut da
Ölüm vakitlerine kadar
Seni tekrar tekrar sevebilirim
Takılı kaldım bir gölgesine güvercinin
Uçmak ona hak
Bana ancak seyretmek müstahak
Semalar ona yazılmış bir gök maviliğinde
Nasıl da uçuyor bak süzüle süzüle
Uç ey güvercin uç
Sana bir haber göndereceğim uzak diyarlardan
Günü gelince
Bakma şimdi bu dizeleri yazarken ağladığıma
Bakma kaybolduğuma
Başı boş mahallelerde gençliğimin
Bakma
O kadar güzelsin ki istanbul
Senden daha güzel birşey varsa
O da yarin saçlarıdır
Hiç görmediğim saçları
Taramaya vaktimin olmayacağı
Belki ipekten
Hakikatini sevdim
Hayalini değil
Şart da değil zaten hayalin
Gözümün önünden gitmesin papatya yüreğin
Bu kadarı kâfi , gerisini istemem
Unutunca değil hatırlayınca
Güler yüzler
Anlamak istediğinde
Anlatmak istediğinde
Bir volkanın kalbinden tertemiz toprağa
Bakınca durur akan sular
Bekliyorum
Belkide hiç gelmeyecek
Belki de unuttu beni bir köşeye sıyrıldı
Yine de bekliyorum
Ama beklemeyi de sevmiyorum
Belki de tek sevmediğim şey
Benim hayallerimi gerçekleştiren bir kadın var
Yıldızları elleriyle tutan
Gökyüzünü karış karış çizen
Şiire aşık
Bir kadın var
Sen değilsin sevgilim benim hayalim
Karanlıkta kalsam
Bütün yıldızlar söndürse ışığını üstümden
Yine senin gülüşünle aydınlanır dünyam
Ben senin varlığına karşı koyamıyorum
Ben senin tesadüflerine karşı koyamıyorum
Affet yüzüne bakmamak için çevirdiğim yüzümü
Hep böyle vakitsiz zamanlarda gelirsin aklıma
Kuşlar ötmeye başladığında sabahları
Hele ki bir de horozlar sesleri birbiri ardına sıralanınca
Peşinden sabah ezanı okunur zaten
Sonra bir sen kalırsın odanın bir köşesinde
Bir de ben
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!