Soğuk kış günlerinde
Dalları düşmüş
Ağaçların sahibidir
Ölü ağaçkakanlar
Kim bilir nice muradına ermiş
Hava şiir yazmam için zorluyor elimi
Mısralarının ilk ve sonu seninle biten
Mahkum ediyor rüzgar kokunu kağıda
Sen gülme;
Gülünce çirkinsin huysuz ve tatlı kadın
Bir yıldız saçlarımı aydınlattı
Ve saçımın her teli yıldızları anımsattı bugün
Mesken çekip kaldırım taşlarını
Bir bir yüzüme fırlattı hüzün
Bir biz mi bilirdik birbirimizi sevdiğimizi
Kelime haznem doldukça
Bir yenisi daha eklendi beynime ihtilal
Güneşsiz günebakan soldukça
Bağırır kalbimde kutuplar istiklal! !
Şimdi küçük bir kağıt koyup cebine
Parasızlık zormuş iki gözüm
Hayatın boşluğu midene vurunca anlıyorsun
Lakin hemen üzülme
Kolay şeylerde var
Misal harcamak insanları bozuk para gibi
Ey Türk! bayrağındaki kan neye işarettir
Aklımı alan siman,işte bu yüzden müjdecin olurum
Anaların eline sürdüğü kan damlası kınan
Kalbimi alan davan,işte bu yüzden mektubun olurum
Ey Türk! gözlerindeki cesaret neye işarettir
Kaderimiz bizi ayıran
Dara düşüren sözlerimiz
İçime çektiğim an kokunu
Unutulmaz diyarlarda gezintiye çıktım sanki
Rüyadan uyanmışız belli ki
İkimiz yan yana
Mutlakiyetinle sınırlı rüzgarlarımdan kopan yel
Sen şiir esersin ancak ben bilemem
Yağmurlarda aşk tomurcuğu saçan heybetli sel
Sen kapılırsın ancak ben bilemem
Sen kokla gül bahçelerini ve dahi sen avuçla kalbimi
Kulak sağır olduktan sonra
Dil dökmeye gerek yok
İçinden bi kaç kelime
Geçir koyumun koynundan
Sonrada seslen
Yoruldum Kaptan Batır Gemiyi...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!