Affet...
Yıldızlar gibi yanlışlarımızı sayalım beraber
Çöksün gece
Karanlığın içinden ışık tutalım
Bir kördüğüm hayat
Odamda her şey yerli yerinde
Ve sakladığım yerden çıkardım umutlarımı
Kör bir aynayla koyu muhabbetim gecenin beşinde
Senin olmadığını yer anlatıyor bana kuytularımı
Hani bir türkü tutturdum bej renginde
Göründüğü gibi değil Hayat
Seviyordur belki bizi?
Ya da biz öyle zannediyoruz
Rüzgar uçurmuş aşkımızı
Taa uzak diyarlara
Gören vardır belki?
Sessiz kıyılarda dolanıyorum
Bazen güneş, bazen ayla konuşuyorum
Tatlı birini sevdim
Ama kim olduğu belli değil
Rüzgarın sesi derinlerde duyulur
Ağaçlar titrer korkudan geceleri
Ben bu değilim
Değiştim...
Yüzünde ki soğukluk üşütüyor ciğerimi
Har vurup harman savurdum sevdamı sana
Kıskanmadım zerresini
Gözlerinde beni doğurduğun her gün için
Şükranlar sunarım gökyüzüne
Ve bilinmemesi için çabaladığım güzelliğini
Yeniden fark etmenin bahtiyarlığı kavurur içimi...
Bir daha kal demeyeceğimi biliyorsun sana
Bir dilek tuttum bugün
Yıldızlara bakarak
Dedimki Allahım o hep benim olsun
Birbirimize kızsakta,küssekte benim olsun
Bir dilek tuttum bugün
Küçük bir çocuğa bakarak
Yakarım geceleri saçların tutuşsun diye
Ve yine ömrüme koyduğun noktayı kaldırırım
Katlanırım senden yoksun hislere toprak olsun diye
Ve yine yüzüme vurduğun sessiz umutlarım
Kalkarım iki metre çukurdan oyuncak ol diye
Bir gün uzağa gidersem
Telvemdeki kadınlarla
Kahvemi soğuttuğumu
Ve bundan nefret ettiğimi unutma
Baharın kuşları sarhoş ettiği gibi
Ateş tattım bugün dilimi umursamadan
Gözlerimdeki perdeyi sonuna kadar indirdim
Gördüm karanlığı senle savaşmadan
Elimdeki gönül okunu bir tek sana gerdirdim...
Ayaklarının bastığı toprağı ezberledim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!