Düzmece bir kayıktım
Denizinde var olmaya çalışan
O yüzden uzaktayım
Bir ev kadar
Kendi evimdem
Gönlüm uslanmaz denizinin
Tam ortasında çırpınan
Çaresiz bir pervane...
Sevda dediğin alametidir yangının
Girip kurtarmak istesem kendimi kalbimin evinde
Benim için, güneşi doğur gözlerinde
Yalınayak hüzünleri yakıp dikenli yollarda
Çiçekler tatmin etmez seni,senle süslerimde
Korkarım,güzellik kalmaz körpe dünyada
Benim için, şiirler doku dilinde
Bu bakışlar
Sitemli ve mutsuz
Çok farklı
En azından
Eskisi gibi değil...
Lavanta Kokulu Gemiler/16 Mart 2015
Sevgilim sen ki
Her sabah
Büyük bir özenle
Tulumlarını giyip
Burnumdaki maden ocağında
Kömür kömür tütersin
Meltemden etkilenen denizdik biz
Olmadı ruh halimizde duraklık
Kim ayıracak bizi, biz yine biziz
Olmadı tavrımızda esmer karanlık
Kahroldu gönül bir çırpıda ne yazık
Dumanlar içinde kaldı aşka yeltenmiş körpe şehir
Bir meyhane köşesinde sarhoş bu beden
Yağmur yanlızlığıma yağdı sisli gecede
Yankılandı palavrayla falcı hikayesi
Seni unutmaya çalışmak cehennemde huzur
Karanlık odamın
Duvarlarimdaki kan izi
Çoğu mumun yatsı ya kadar bile
Yanmamasını sağlamıştır...
Tam da şimdi ağlamanın vakti
Bulutlara yazmak istedim,ismini
Ama bilemedim bulutların çarpışıp
Yere rahmet yağdırırken senin ismini sileceğini...
Beyaz Şapka/14 Temmuz 2014
Bir iskelenin suratına
Vapurumun denizden getirdiği tokatı çarpınca
Anlayabildim büyüdüğümü
Hanginiz denizci dedikleri zaman
İşaret parmağını şimşek gibi kaldırandım ben
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!