Hadi şair mısralarında avut beni...
Nereden başlarsın bilmem ama sen yinede yaz,
Çocukluğumdan başla şair!
Hani şu yarım kalan gülüşlerimin hüznü nakşettiği Çocukluğumdan.
Söylesene şair sokakta ip atlamam gerekirken,
Aşk her yüreğin harcı değildir,
Uzatılan eli tutmayacaksan,
Gölgede etmeyeceksin,
Günleri şaşırıp geceleri mesken tutmayacaksan,
Ben aşığım seni seviyorum demeyeceksin adam.
Ne çabuk vazgeçiliyorum ben
Öncelik hiç mi tanınmaz bu hayatta bana
Kırıldım yıkıldım yakıldım
Ben yinede sessizce çığlıklara boğuldum bir köşede
Ne garip beni harcayanlar hep sevenlerimdi
Sevseydin,
Bukadar kolay vazgecmezdin
Sevseydin
Böyle acımasızca uzak duramazdın
Sevseydin
Karanlıklarda dem vurdurmazdın
Bir baharın seyrine durdum,
içimde goncaya durmuş çiçek kokuları,
heybemde umut yokuşu,
yüreğimde gizim sen varsın yâr...
söylesene sevgili bilirmisin,
kaç senei devriyesinde beklemedir bu sevda...
Ah hayat,sen nasıl usta bir sihirbazsın
Tam buldum derken el çabukluğuyla geri alıyorsun mutluluğu
Gösterdiğin başka yaşattığın başka
Korkuyorum
Canım acıyor artık yaptığın numaralardan.
Yaralarım kanıyor!
Heybemde iflas şehrimde yağmur var,
Her günüm kan kusmak olsada,
Ölen ne varsa geri diriltilemez artık.
Değersizliğin haddini aştın sen adam,
Şiirlere de küskünüm,
Şiirler değil mi bize cesaret verip ,
İçimizi döktüren sonrada olmazlara kaydeden
Şiirlere de küskünüm,
Acılarımı yüreğimden gün yüzüne çıkarttığı için...
Ben eksik kalan yanımı yazdım, acılarımı yazdım, yok saymaları yazdım, gözyaşlarımla kağıtları ıslattım.
Onlar adını şiir koydular...
Şiirlerimde hüzün kol geziyor
Kalemi elime almaya utanır oldum
Bir satır bile umut yazdırmaz mı şu yürek
Mevsim hazan ufuk batan güneş
Şimdi mavinin hangi tonu beni avutur
Griler benliğimde hüküm sürerken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!