Hayat hep bir şeylerin ardın dan bakmak değil mi...
Değer görmeyen sevgi,sönmüş duygular
Rengini almamış umutlar
Duvara çarpıp geri dönen sözler
Dudakta eğreti duran ,müdara gülüşler
Söylesene şair hangi yanımız sağlam ki...
Benzim soluyor...
Hangi esbab gizler solan renklerimi...
Kolum kanadım kırık,
Elimi uzattıklarım bin parçaya böldü...
Yüreğim mi;
O zaten soluksuz...
Ah be adam
Anne karnında huzur bulmuş cenin gibi,
Yüreğinde dem vurmak isterdim,
Ruhumun derin mehfezlerinde,
Hoş sedanı duymak isterdim.
Şiirler yazıyorum sana,
Gönlümün virane şehrinden,
Sevda kisvesini yüreğine giyde gel
Son çağrı,son umut
İmgelerimi öldürmeden gel...
Artık uçurumun kenarında değilim
En dibini gördüm
Söylesene hayat benden alacağın kaldı mı daha
Bin parçaya bölündüm her zerremi rüzgar savuruyor.
Acı okadar büyük ki
Beklediğim
Baharım
Gel artık
Kaç gecede gözyaşlarında kırkladım seni
Kaç yalnızlıkta büyüttüm seni
Açlığım sevdamın baharı gel
İnsan ne zaman ölür bilir misin
bayım;Hayalleri kaybolduğu
zaman,elimde kalanlar da son gemiye
binip gitti.
Resmine baktığım her an bir parçam daha kırılıyor
Sen bende bitene kadar dönüp dönüp tekrar bakacağım
Bittiğin gün, Sana gelip son selamımı vereceğim
Bilki o zaman sen bende çoktan ölüsün
Her defasında beni sınamalarından kanadım
Resmine baktığım her an bir parçam daha kırılıyor
Sen bende bitene kadar dönüp dönüp tekrar bakacağım
Bittiğin gün, sana gelip son selamımı vereceğim
Bilki o zaman sen bende çoktan ölüsün
Her defasında beni sınamalarından kanadım
Ben daha en güzel şiirimi yazmadım
Günü gelince yer gök şiir olup ağlayacak
En çok da canımı yakanlar arkamdan bakıp kalacak
Faydası yok o son pişmanlığın
Ben bu dünyayı çoktan size bırakıp gitmiş olacağım...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!