Suskunluğum yürekte biriken kırgınlıklarımdan besleniyor...
Kırılmak mı acı, kırıldığını anlatmaya çalışmak mı...
Ben sende yoruldum biliyor musun...
İncinen yüreğim susmuyor
Sen değerlisin diyip iyileştirilmek istiyor
Anlaşılmıyorum, anlatamıyorum
Sustum susturuldum
Sessizliğimi duyan var mı...
Gönlündeki kıymeti bilen hangisi
Gözünü kapattın, sustu yürek ninnisi
Deli olmadan veliyi bilmek mümkün mü
Sen sevgiyi bitirdin gelmez yenisi...
Uzun yol yolcusuyum pusulam kayıp,
Yüreğimin izbelerinde ismin çınlıyor,
Bıraktığın o anda kaldım,
Yâr ben sende ziyan oldum.
Gönlümün keşâneleri viran oldu,
Oysaki ne hüzünler gömdüm
Deniz mavisi gözlerimin gülüşlerine
Ne çok çığlıklar susturdum
Yüreğimin dipsiz kuyularında
Ve ben hiç tanınmadım
Sizin halden anlamaz tavırlarınızda.
Sen benim yazamadığım en büyük acımsın
En çok mutluluğu hak edip, teyet geçtiği
İçime düşen ilk aşk,
Söze dökemediğim derinimsin...
Bu günlerde bir taşınma telaşı sardı beni,
Benliğimde ne varsa tek tek boğçaladım,
Şurada ipek bezlere sardığım hayallerim,
Onun yanında yamalı boğçada duranda mücadelelerim var.
İnsan hayallerinden vazgeçer mi,
Üşüyorum!
İnsanın yüreği üşür mü,
Buz kestim...
O kadar çok keşkem var ki,
Acıyı hissetmiyorum...
Dert ortağım kalemim birde defterim vardı,
Biliyor musun sevgili,
Sana seslenişimin son sayfasındayım,
Yazmalarıma yapraklar yetmedi,
Yürek dayanır mı el insaf.
Kanadı kırık serçe misali ,gitmeler düşüyor yorgun gecelerden...
Gökyüzüne küsmüşlüğüm doğru...
Maviler soluk yeşiller kuru...
Sevdanın demi bozuldu ,tutarsız davranışlarda...
Sevgili dinlenecektik ya,bu bitmişlik niye...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!