Arefe gününden başlar bayram,
Bu dünyadan göçenler ziyaret edilir,
Ertesi gün camilerde imam,
Tekbirlerle hutbeye çıkarılır.
Namazdan sonra selamlaşılır,
Kaybolan gecelerimi çalan kim?
Bulun getirin bana
Güneş bu kadar büyükken
Neden göremiyorum söylesenize bana
Ufacık dünyada tatmadığım keder kaldı mı ki
Varsa onları da getirin
Kentsel dönüşüm programına almış kalbimi
Geçmişten ne kaldıysa kaldırdı bir günde
Yeni bir barınak inşa etti,tam da sol yanıma
Anahtarı elinde tutuyor kerata
Arkadan vurmuş kilidi kalbime
Diyor ''Sakın alma buraya kimseyi''
Sosyal medyada geziyorum
İşaret parmağım,yukarı aşağı yön veriyor ekrana
Gözüme bir söz ilişti
Daha yeni içmiştim sigaramı lakin
Bir tane daha yaktırdı
Not defterime özenerek yazdım sözü
Sevgi bu kadar zor bulunurken
Niye sonbahar gibi noktayı koyup gittin.
Ben sana bu kadar aşıkken
Sen beni bırakıp kimleri seçtin?
Oysa hayatımı sana adamıştım
Issız bir yerde
bir ağaç gölgesi
Hiç bilemedin bir bank
Olsa ve ben seni öpsem
Ortalık yerde de öperim
Lakin adabı muaşerete uygun düşmez
İlk defa korkuyorum dize
Tedirginim bugün yazsam mı seni yazmasam mı
İmge yapmaya mecalim yok
Çünkü imgelerle değil
Betimlemelerle değil
Gözyaşlarımla yazıyorum bu şiiri
Rüzgarın savurduğu dallar
Kadar acınası biri varsa benim
Kökü kıpırdatamayan asi
Dallara nasılda vuruyor
Dalgalanan bayrağın çıkardığı sesi
Hayatın her darbesinde içimden
Oturuyorum terk edilmiş bir parkta
Öğle vakti ezan okunuyor ve kimse yok
Sadece süt satan adam var
Para kazanmak için dolaşıyor kapı kapı
Parkta normalde çocuklar olur,oynarlar
Neşe içinde çağırış bağırış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!