Emin Vural Şiirleri - Şair Emin Vural

Eyvallah diyor mu gönül sen hayır deyince?
Unutamaz o kıvırcık saçları fikrimce.
Atabilir mi kalbinden insan hoşlandığını,
Bir kelime ya da bir söz ile?

Yirmi ikinci haftada, Sen istemesen de

Sen hiç eksik kaldın mı bu dünyada
Biçare,korkak ve tek başına ortada
Herkes bıraktı mı etmeden bile veda
Kurtulup, ölmek istemedin mi bu hayatta

Kısrak bir çölün ortasındayım

Senin ülkene geliyorum sevdiğim
Seni görme hayalleri içinde
Bu şiiri gökyüzünden yazıyorum
Tam da senin baktığın yerde

Geçen sene seni görmeye gelmiştim

Rengarenk çiçekler takmışsın kafana,
Sen kadar güzel değil ama açmış seni.
İliştirmişsin bir inci küpe kulağına,
İncinin değeri asla geçemez seni.
Sonsuzluk simgeli bir kolye var boynunda,
Sana karşı sevgimde kolyen gibi.

Rafa kaldırdım kendimi,süresiz
Ne kadar kalacağım daha orada bilmiyorum
Belki müebbet yemiş olabilirim.
Duruşmalarım her hafta cumartesiye erteleniyor
Her duruşmanın sonunda karar aynı
Sonuç; haftaya gel ama yanında getirme anılarını

Geldim sevdiğimin memleketine,
Pazar kurulmuş,sonbahara hazırlanıyor,
Sen gittiğinde mevsim yazdı,
Güneş vurardı o melek yüzüne.
Ama şimdi yapraklar dökülüyor,
Benim aklım hala yazda kaldı,

Köyümdeki Beşparmak Dağları'nın
Her bir kayası da
seni sevdiğimi biliyor artık.

Adını söyledim onlara
Oldular bu sevdanın

Seni görmek için giderim her düğüne
Millet bu mutlu günde oynayıp dans ederken
Ben ayıramam gözlerimi senden katiyen
Oynak bir müzik çalsa
Yeni dönem pop dedikleri yani
Ben milletin gülerek oynadığı müzikte

Sizin eve geldiğimde
İleride annemden sonra
En sevdiğim kadın olacağını
Bilseydim
O ev de kalırdım
Bir lamba olur

Karaköy’de yenilen balıkların kılçıklarını
Bana batırıyor sanki hayat
Dertsiz geçen bir gün olsa
O günü de kendim kirletirim
Vapura binmiyorum artık
Müzik eşliğinde musmutlu yolculuk yapıyor