Emin Vural Şiirleri - Şair Emin Vural

Vicdanını kullanmayı bilene,
Nefes alıp veren herkese,
Sen bir adım gidince on adım gelene,
GERÇEKCİ OL.

Seni dinleyip anlayana,

Sessizlik bürünmüş alacakaranlıkta
Sensizlikte bu saatte vurdu yüreğime
Ben seni görmesem beş dakika
İçimde atomu parçalayacak bir güç doğuyor
Kafa tutacağım şu halimle dünyaya
Ama sırası değil şimdilik sevgilim

Uyku yok gozumde
Bultlarin gozyasi akiyor gokyuzunde
Yeni bir bahar basliyor gurbetde
Unuttum sanma memleketi

Yok naciye yenge komedisi

Aileden uzak, yuvadan uzak,
Sen ise hep okumaya bak.
Aklına getirme memleket kokusu,
Sen ise bir gurbet yolcusu.

Dört duvar arasında bir karanlık,

Ah gurbet
Kimilerine hüzün verirsin
Kimilerine dert kanser
Çekilmez bir cefasın
Senin yanında kim kalsın

İsrafların en büyüğü sanırsam
Senin yaşadığın dünyada
Sensiz yaşamak
Aldığım her nefes günahmış gibi geliyor
Almasam daha büyük günah

Karşılaştık mı ikimiz bir düğünde
Kendi düğünüm sanırım hep
Gelinin yüzünü seninkiyle
Damadın yüzünü benimkiyle değiştirip
Hayaller havuzunda yüzerim
Hayal havuzundan çıkıverdim bir anda

İstanbul bugün benim için ağlıyordu
Birlikte yarışıyorduk
O üstüme döküyordu damlalarını
Bense mısralara
Rıhtım’dan iskeleye doğru
Hep abimi düşündüm

Bir teli kopmuş
Saz gibi
Amacını yitirmiş
Büyükçe bir kolonun
Arkasına atılmış
Sigara izmaritleri

Gidiyorsun,benim olmadığım yerlere,
Uzaklara,benden çok uzaklara,
Bırakıyorsun sevgini kalbime,
Mecbur kalıyorum cansız fotoğraflara.

Gittiğin yer uzak olsa neye yarar,