Emin Vural Şiirleri - Şair Emin Vural

Gözyaşlarım hiç tükenmiyor,
Her gecem zindan oluyor.
Camdan bakmak ölüm gibi,
Hani darlıkların genişliģ i.

Dertler gençliğimi aldı,

Tavasın hükümet caddesi upuzundur
Herkes istediğini arar bulur
Esnafı saf kalpli,temiz huyludur
Benim taşı toprağı öpülesi davazım

Gövecinden bir kaşık yenmeden

İnanın üç harflilerin musallatına
Aşk da üç harfli ve acı çektiriyor insana
Sardımı öldürmeden bırakmıyor
Kalp vazgeçmeden insan vazgeçemiyor

Melekler mi getirdi bu güzelliği

Belki aynı gökyüzüne bakıyoruz seninle,ellerimizde umutlarla,
Sen belki kahveni yudumluyorsun,bende sigarımı içiyorum.
Bakışlarından belli Aklında deli sorular var ama soramıyorsun,
Bende de aynı dertten var artık ikimizden bir adım atmalı,
Geç kalınmışlığın çaresizliğini yaşamak istemiyorum.
Senin yokluğunun üçüncü haftasında,

Kış ayının çetin geçtiği
günlerdeki,kalplerimizin sıcaklığını
bir nebze de olsa
dostluk sevgisiyle ısındığımız
o soğuk günleri
Unutabilir misin?

Yağmur damlaları peşi sıra deliyor asfaltları
Saatten haberim yok bakmadım
Bu saatte yağmur dert ortağım
Hayvanları severim lakin
Bu saatte horoz ötüyor,köpek havlıyor
Gidin yatın ulan yalnız bırakın beni

Utanmak,iyimidir kötümüdür bilmem,
Ama kötü olduğu aşikâr.
O gözlerine bir bakabilsem,
Her zaman olacağım bahtiyar.
İsmimi söyledin ilk defa bana bakıp,
Her şeyi unutuverdim bir anlık.

Bir bir kaybediyorum sevdiklerimi
Beni büyüten yetiştiren komşularımı
Mahalle çaresiz benim sokağım sessiz
Hepinizden kalacak bende bir iz

Uyanın Mevlüt dede Hacer nine

Vapurların biri gelir biri gider iskeleden
Onca insan taşır
Yıllanmış,paslı gövdesinde
Kimse sevgi göstermez ona
Kullanır atar
Sadece insanlar mı üzer vapuru

Acılar içinde,kurtulmayı bekleyen bir nesil
İstenilmişti,milli ruhu canlandırmak için bir dil
Para ödülü vardı,yarışmanın sonunda
Şiirden anlamayanlar başvurdu başında

Onca şiirin arasından,seçilmedi bir tane