Rüyamda bir melek geçti hemen uyanmadım
Bekledim kim olduğunu dikkatlice baktım
Sevdiğimi görünce bir anda dona kaldım
Hiç bitmeseydi keşke hiç
Eşikte birikmiş anıları
kül tablasına döküyorum
Pelin otu kaynatıp
Unutmak konulu şiirler okuyorum
Döktüğüm her külde
Bir anıyı da
‘’Olmaş’’tır onun en büyük lafı
İyidir oyuncaklarla arası
Ailenin en küçük ve en tatlısı
Eymen’dir onun adı
Eymen’in abisi Muhammet Sefa
Gözler kalbin aynasıysa
Kalbinde gözlerin gibi berrak
Bir melek gibisin oysa
Sadece uçmuyorsun kanatlanarak.
Kıvırcık saçların dalgalanır,
Sekizinci hafta bayram neşesinde,
Ama bende kutlayacak derman nerede?
Benim en büyük bayramım geçmişte,
Yani seni gördüğüm ilk günde.
Gökyüzünde yıldız yok bulutlar etrafı sarmış,
Denize kıyısı olan bir şehir gibi
Dalgalı,canlı,neşelisin
Herkesin yüzü
Senin sahilinde bırakır
En güzel gülüşlerini
Sen bu kadar ihtiyaçken
Düşlerimde büyüttüm sevgini
Her zaman yanımda taşıdım kalbini
Seni unutmak kolay mı sanki
Sende büyüttüm taş kalbimi
Aynadaki yüz seninle güzel
Güneş doğmadı herhalde,nedir bu soğuk
Sen olsan ısıtırdın beni,ama yoksun yanımda
Bende biçare yalnız geldim buralara
Ağaçların yaprakları bir bir intihar etmiş
Üstüne oturduğumuz taşlar fırlatılmış
Sevgimizin temelini attığımız bu yer
Şiirler ne güzel şeyler,
İnsanın iklimini değiştirirler,
Yeter ki bırak kendini satırlara,
Her sözcükte umudunu ara.
Sevdiğimi sordular bana,
‘’Sevdiği biri var mı? ’’ diye,
Hiçbir şey diyemedim
Yok demekten başka.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!