Anlatamam!
Anlatsam da anlamazsın zaten!
Benim için tuvale çizilebilecek en güzel resimdik biz..
biz bir şarkının en güzel bestesiydik!
Denize düşenin yılana sarıldığı bir hayatta,
Neden her aşka düştüğümüzde,
İhanete sarılıyoruz?
Şizofrenler olmayanı varmış gibi gösteriyorsa,
Mutlaka bir şizofren,
Sokaktaki manavdan sanki seçmece almışım bu acıları
Hepsi tazecik, hiç biri çürümüyor..
Odamın içinde ayağıma takılan bu yalnızlıklarda ne?
Giderken bir ücret talep etmeden,
onları da sen mi bırakmıştın bu evde?
Benim en çok gözyaşlarımı al götür Tanrı huzuruna sevgilim!
En çok onlar cezalandırılmalılar!
En çok onlar suçlu sevgilim!
Gitti dedim, bitti dedim..
Yine de engelleyemedim!
Gittiğini bile, bile sana en çok onlar yalvardılar!
Yok bir şeyim!
Her zaman ki hiçsizlik işte…
He bir de,
Baş ağrısı gibi çöken bir kimsesizlik!
İyiyim, iyiyim merak etme.
Tam üstüme göre oldu bu ‘tekil kişi’lik!
Yalanlarınla uyurdum ben..
Her gece, gözlerini benim yanıma gelmeden biraz önce
başkasında unutmuş adamı anlatırdım kendime..
her çocuğun inanabileceği bir masaldın sen..
yalanlarınla resmen ayakta uyurdum ben..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!