El etme beni Şiiri - İbrahim Eroğlu 2

Zümrüt gözlerine kurban olduğum
Uzaklaşma benden el etme beni
Nârı’na yandığım aşkı bulduğum
Göre göre yakıp kül etme beni

Sen varsan ben varım sen yoksan yokum
Ayrılık lehine verme bir hüküm
Sensizliğe çare bulamaz hekim
Dermanı olmayan kul etme beni

Aşk diye zâtı’nı kalbime aldım
İlk defa ömrümde sevmeyi bildim
Onu da çok görme bir defa güldüm
Gözlerime acı sel etme beni

Ben seni sevmeye kıyamaz iken
Yüzüne bakmaya doyamaz iken
Yerine kimseyi koyamaz iken
Bülbülün’den ayrı gül etme beni

Yazıktır günahtır gönül yıkması
Sever gibi yapıp yürek yakması
Kolay mı sanırsın hasret çekmesi
Kederle arkadaş gel etme beni

Gidersen dünyaya küserim inan
Herkesle bağımı keserim inan
Bir köşeye sinip susarım inan
Konuşmam bir daha lâl etme beni

Ömrüm’sün sen benim canım’sın gülüm
Vazgeçmediğim tek yanım’sın gülüm
Eroğlu’yum yalnız benim’sin gülüm
Maziye kattığın yıl etme beni