Ağladım Şiiri - İbrahim Eroğlu 2

Bu akşam duygularım üzüntüden beslendi
İçimdeki dertlerin hepsi birden seslendi
Doldu taştı gözlerim yanaklarım ıslandı
Gözlerimden dökülen yaşlar ile çağladım
Bu doğum günümde ben sensizlikten ağladım

Masadaki pastayı mumlar ile süsledim
Zayıf titrek nefesle of diyerek üfledim
Kendi kendimce biraz sohbet edip lafladım
İşte böyle yalandan ben gönlümü eğledim
Bu doğum günümde ben sensizlikten ağladım

Maziyi düşünerek anıları düşledim
Senle geçen her anı nakış nakış işledim
Bu sevdanın özünü tam özüme aşladım
Ömür boyu kalbimden çıkmamanı sağladım
Bu doğum günümde ben sensizlikten ağladım

Çevirdikçe albümü sayfalara bakarak
Her bakışta resmine derin bir ah çekerek
Yar senin hasretinle yüreğimi yakarak
Izdırap çeke çeke ciğerimi dağladım
Bu doğum günümde ben sensizlikten ağladım

Bu gece kederimden ölüp ölüp dirildim
Kokunu almak için yastığına sarıldım
Ben ömrümde ilk defa ağlamaktan yoruldum
Gözyaşım dursun diye gözlerimi bağladım
Bu doğum günümde ben sensizlikten ağladım

Yokluğun bundan sonra kahırsa eğer bana
Yaşamama gerek yok ölmeye değer sana
Tek seferde kolayca kalbimin ortasına
Alıp’ta kör bıçağı baştan başa yağladım
Bu doğum günümde ben sensizlikten ağladım

İnan ki yokluğuna çok dayanmak istedim
Eroğlu’ndan bu kadar bitti artık pes dedim
Bir delilik yapıp da git kendini as dedim
Yaradana sığındım yaşamayı yeğledim
Bu doğum günümde ben sensizlikten ağladım