Arıyorum yâr Şiiri - İbrahim Eroğlu 2

Nasıl gittin hala aklım almadı
Bir mecnun misali arıyorum yar
Şu garip gönlümde huzur kalmadı
Kurda kuşa seni soruyorum yar

Kendini bilinmez meçhule kattın
Beni de derine çıkmaza attın
Aniden apansız kaybolup gittin
Hasretinden bittim eriyorum yar

Neydi böyle seni çekip götüren
Bir anda aşkını bende bitiren
Nedir bilmiyorum seni yitiren
Dua edip hayra yoruyorum yar

Sabahlara kadar düşünüp durdum
Nedendir diyerek kafamı yordum
Suçluluk hissettim sinem’e vurdum
Durmadan kalbimi kırıyorum yar

Yokluğun ömrümden bir ömür yedi
Kalmadı artık bu ağzımın tadı
Hüzün keder olmuş sevdanın adı
Dertleri acıyla karıyorum yar

Sen yokken sevdiğim arafta kaldım
Hep senin sevdiğin şarkıyı çaldım
Sana benzeyen bir oyuncak aldım
Onun saçlarını tarıyorum yar

Beklerim ben seni ömrüm oldukça
Sularım sevgini susuz kaldıkça
Öperim resmini ele aldıkça
Kavuşmak hayali kuruyorum yar

Bugünüm yarınım sensin tek dünüm
Kızamam ben sana olmaz hiç kin’im
Dönmezsen iyiye gitmiyor sonum
Bazen Azrail‘i görüyorum yar

Bir haberin gönder soldurma beni
Ne olur meraktan öldürme beni
Musalla ya çabuk kaldırma beni
Eroğluyum burda çürüyorum yar