Eksik Sevgili Şiiri - Töre Hanım

​İçimde bir yerlerde hâlâ sen varsın,
Koparıp atamadığım,
Yerini kimseyle dolduramadığım bir boşluk gibi.
Bazen unuttum diyorum,
Geçti, gitti, Herşey kendi yolunda...
Sonra sıradan bir şarkı çalıyor bir yerde,
Ya da bir sokak köşesinde birinin gülüşü benziyor sana,
Aklım darmadağın oluyor.
​Seni özlemek,
Bir yerimi kanatmışım da canım acımıyormuş gibi numara yapmak.
"Nasılsın?" diye soranlara "İyiyim" derken
İçimden geçen o tek hecelik adını haykıramamak.
​Keşke her şey bu kadar keskin bitmeseydi.
Keşke haklı olmak yerine,
Yanımda olsaydın.
​Şimdi ne yapsam eksik,
Kiminle konuşsam yarım.
Ben seninle sadece bir aşkı değil,
Kendimin en güzel halini de kaybetmişim.
Geri gelmeyeceğini bile bile,
Hâlâ o eski günlerin gölgesinde bekliyorum seni.
​Gece olunca, bu koca şehir sustuğunda,
Duvarlara fısıldıyorum adını sessizce.
Hangi kelimeyi savursam boşluğa,
Bana geri dönen sadece kendi sesimin yankısı.
​Zaman her şeyin ilacıdır derler ya,
Benim içimde büyüyen koca bir yalan bu.
Aylar geçti, mevsimler değişti, dünya döndü de
Yüreğimdeki o son bakışın bir milim bile eskimedi.
​