Eksik Kalan Biz!.. Şiiri - Döndü Dülger

Biliyorum hiçbir teselli kâr etmeyecek,
Eksik kalan “biz”e.
Düzeltemeyecek, gidilemeyen yolların,
Söylenemeyen sözlerin kırık dilekçesini.
Sabır dediğin şey unutturmaz ki gerçekleri,
Sadece çoğaltır yokluğun soğuk sessizliğini.

Ve umudum,
Gerçekleşmek için değil,
Yüreğimi ayakta tutmak için doğsa da,
Yine gözyaşlarımda boğulmaya yeminli.
Boşuna bir çabanın inleyen nağmeleri çınlarken kulaklarımda,
Tutunduğum ihtimaller gökyüzünden düşerken boşluğa.
Yüreğim yine kırılan parçalarını toplamaya zimmetli.

Ve o sessiz çığlık içimde hâlâ inlerken,
Hâlâ sıcacık, hâlâ kötürümken,
Hüsran gönlümün içinde eserken,
Belli ki bahtımın tufanı durmayacak bir türlü.

Şimdi soruyorum size;
Hangi sabır yeniden yazar,
İçimde silinmiş bir ömrün hikayesini.
Hangi umut unutturur yarım kalmış bekleyişleri?
Hangi teselli sarar herşeye rağmen en başa bizi?
Döndü Dülger