Hiç utanmazmısın başka şairlerin başka şiirlerinde avuturken gönlünü
Her seferinde bir bıçak yarası kalbime bırakmak niye
Kimbilir hangi yalan sözcüklere emanet etmektesindir kalbini şimdi
Seni seveni bilirken böylesine derinden üzmek yıpratmak niye
Ruhumu yaralayan yokluğunla sarsıldığım doğrudur sevgili
Sevdikleriyle mutlu olur insan
Gördükleriyle gelişir her an
Yüzler vardır tebessüm eden
Yürekler vardır acıyı ve hüznü gömen
Ummadığın insanlardadır dertler
Ahh anlamak o kadar zordur ki
Ve işte geçiyordu günler sensiz
Tabi ne kadar sensizdi gel yüreğime sor şimdi
Aklımdan geçmediğin bir günüm varmıydı diye düşünüyorumda
Bulamıyorum çünkü her daim aklımdaki sendin
Durmaksızın kanayan dermansız bir yürek bendeki
Kalbim olduğunu hissettim gözlerine bakınca
Aşık olduğumu anladım sen kalbimde kalınca
İçim içime sığmıyor adını anınca
Sonunda bende aşık oldum galiba
Bu kaçıncı savaşıydı kimbilir kalbimin
Her defasında en ağır yaralarla ayrılan
Yük üstüne yük biniyordu adeta kalbimin
Ne acıyan vardı yeterince nede saran
Senden bir adım ötene dahi gidemezken ben
Kalbime bir türlü hükmedemiyorum
Bir gün sevememesinden endişe ediyorum
Alıp başımı gitmek istiyorum her fırsatta
Yollara atılıp dünyanın sonuna dek yürümek durmadan
Dedim ya bir tek yalnızlık paklar beni sorun yok
Sen dert etme Dostum ben ezelden beri yalnızım alışığım
Geldiğinde gitme vakti korkma birgün çekip gideceğim
Saklı kalan tüm düşlerimi elbet birgün gömeceğim
Çaresizlik ölüm gibi asılmış olsada yakama şimdi
Kuytularda içimde sakladığım seninle ömrümü bir gün sensizlikle bitirecegim
Beni bilirsin işte geçmedi sevdan ben hep senle hep seninle
Bir dolu delilik akıyor dizginlenemez oldu şimdi içimde
Önümden boylu boyunca geçiyordu kırgınlıklarım
Aldatanlarım mı daha çoktu aldandıklarım mı bilemedim
Her gülen yüzü dost sanmakla geçirmisim yıllarımı
Acı veriyordu haliyle inanarak sevmek istediklerim
Bir yığın enkaza bir yığın küskünlüklere sahipti kalbim
Tahmin bile edemezsin nasıl bir acıyla yaşadığımı
Sırtımdaki sevdanın yükünden bile bir habersin
Tek başıma seviyor tek başıma taşıyorum bu aşkı ben
Nereye kadar gider nerede pes eder bilemem ki
Sakladığım sesindi biraz birazda nefesin
Ahh be kızım bilmez misin elleri de dilleri de kirli bu dünyanın
Bimez misin ki çalıp giderler düşlerini böyle
Sonra bir bakarsın varolan tüm inançların kırık dökük yerler de
Ne zaman keseceksin insandan yana umudunu sahi
Aslolan sevgi oysaki insanın yüreğinde gizli sen yüreğine yönel yalnızca




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!