Edibe Toğaç Şiirleri - Şair Edibe Toğaç

Her yerde mi olur bir insan her yerde sen sanki
Kaldırımda yürüyen sen yanıbaşımdan geçen yine sen
Boylu boyunca önüme düşen gölgeleri saymıyorum bile
Sesinin izini sürüyor kulaklarım
duyduğum her ses yine sen

Yok yere aşık ediyorsun kendini bana
Oysaki ne kalbim ne de ruhum uyar sana
İki kayıp gölgeden fazlası değiliz biz
Belki de bu yüzdendi birbirimize rast gelişimiz

Bir ülke arıyorum içinde yaşamak için
Kavgasız ölümsüz büyülü bir yer olsun
Bu kadar uzakta olamaz ki şu tepenin ardında sanki
Yanımda kalbim ve sevgimle yıldızlar hep benimle

Mutluluktan uçmalıyım gittiğim o yerde

Şiirlere sığınıp kaçardık dünyanın derdinden
Konuşmaz sus pus olup dalardık uzaklara aniden
Mevsimi bile en yalın en sade rengiyle yaşardık biz
Biz nede güzeldik seninle bakışarak severdik yalnızca

Yanında olduğum her vakit kalbim heyecanla çarpar

Besbelli bu sonbaharda da ağlayacak gibi gökyüzü
Savuracak rüzgar hırsını alırcasına kendini boşluğa
O zaman binbir türlü kırgınlıklarım dökülecektir yine önüme
Hepmi acımasızdır böyle hepsi yalnızlığa çıkar sokaklar

Yüreğime dokunduğunu sandıklarım hançerlerini bıraktı sırtımda

Artık mahsur
Yaşadığını sandığım şu yüreğim
Ölüme götüren yolları
Arşınlamakla yükümlüyüm.

Bir anlamsızlık ki

Acısı bitmeyen bir kaderi yaşıyorum
Kederini eksem toprağa arşı kaplar
Ne yükte bir hafifleme ne suret de bir gülümseme
Sınav dedikleri çemberin içinde asılı kaldı yüreğim

Var ile yok olmak arasında bir yerlerde

Ne bir kış'ta nede kar'da
Ne bahar'da nede yaz'da
Unutulmuş limanlar da
Çıkma karşıma

Ben kavrulurum yine kendi yağımda

Bir yerden bir yerlere gitmelerim sürüyordu yine
Hiç bitmiyordu içimdeki o arsız yolculuklar
Yabancısı olduğum dünyalarda gezinmelerimden ibaretti sanki yaşam
Yolu olmayan göçebe bir hayattı benimkisi

Boşluk büyüktü içimde ölüme hasretti nefes alışlarım

İçim yorgunluklarla doldu artık
Rengi solmuş bir çiçek gibiyim
Var ile yok arasında bir yerde
Sanki bir çıldırış halindeyim

Kötülüğe batmış bir yeryüzünde