Ansızın uyanırsan gecenin bir vaktinde, seni andığımı anımsa
Üşümeye başlarsa kalbin buz tutarcasına, kalbimi hisset yanıbaşında
Kırarlarsa umutlarını birer birer, gülümsemelerimizi hatırla
Kara kışa teslim etme sen sevgini güneş açsın kalbinde, yazı hatırla
Boğulmasına izin verme ruhunu bir ses versen yeter sonuçta
Bir amacı olmalı insanın yaşamak için
Bir çift göz olmalı bakabileceği
Aşık çehresi gülen bir yüz olmalı karşısında
Mutlu olmalı onunla her daim
Bir savaşı olmalı insanın kötülükleri yıkan savaşı
Ben bende bile değilim artık, halden anla
Hergün kan ağlarken yüreğim böylesine
Asmadan kendimi sözcüklere nasıl ederim
Bir virane bir enkaz ki pas tutmuşum şimdilerde
Öyle sinsi öyle acıtarak geliyor ki üstelik geceler
Bir dünya olmuş dertlerim saçılmaya dökülmeye meyleder
Alışamadı kalbim uzaklarda kalmaya
Yokluğuna dayanamıyor aslında
Seni hiç özlememiş gibi dursamda
Nasıl özlediğimi bir ben bilirim
Kalplerimiz birdi hislerimiz bir
Omuzlarımdan taşar oldu artık acılar
Kendimi attığım her sokakta önüme düşüyordu anılar
Üstüm de aşınmış paltom titriyordu yağmurlar
Bir garip sevda ki bu ne anlatmak mümkün ne de anlaşılmak
Gecem de karanlıktı bende gündüzüm de
Bir yansımama rastlıyordum aynada
Suratı mahkeme duvarı gibi beş karış olan
Parçalara bölünen kalp sızıntı veriyor şimdilerde yine
Elimde kalan tek şey ise ufacıkta olsa bir küçük inanç
Soğuk terler boşanıyordu ruhumdan kaçmak isterken uzaklara
Beddua etmek mi ne mümkün sana
Sana birsey olsa benim canım yanar en fazla
Ziyanı yok bu sevdada kırılanda dökülende ben olayım varsın
Yeter ki değmesin göz değmesin söz değmesin taş dahi ayağına
Doğduğum dan beri yeterince kırılmalara maruz kaldı kalbim
Yeni bir gün daha doğdu işte
Gökyüzü mavi bir sayfa açtı üzerimize
Kuşlar, rızkını senin ellerinde sanır
Sincaplar ceviz düşler
Ağaç dallarıyla uzanır sana
Sesini soluğunu arıyor kulaklarım etrafta
Seni andıran her yüze bakakalıyorum o zaman
Yerle bir oluyor acıyor yüreğim bir anda
Anladım'ki hiç geçmeyecek bir yara kaldı ruhumda
Herkesin bir hikayesi vardır ya hani hayatta
Uzun ve derin bir yol ayrımındayım yine
Tabiri caizse başıboş bir sokak köpeği gibi dolanmaktayım şimdi
Kendime konduramadığım bir ton cümleleri savurmaktayım
Bir prensese layık olmayan ağrılı nasırları taşıyorum ayaklarım altında
Bir bilsen ahh gözümün önünde eritiyorum ben gençliğimi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!