Dursun Dünya Şiiri - Muhammed Fatih Giyen

Dünya döner mi artık, bahar gelir mi ki?
Güneşi çalınmış; çiçekler açar mı ki?
Kelebekler polene uçar mı artık?
Bitti bu devran; dönmesin boş yere…

Kuşlar bile unutmuş o eski şarkıyı,
Zaman yitirmiş sanki en güzel yankıyı.
Yürekler taş kesilmiş, sarmış karanlığı;
Kanadımız kırılmış, bitmiş hevesimiz.

Yağmur küsmüş toprağa, toprak simsiyah;
Kurumuş dudaklarda ne bir ses ne bir ah…
Gülüşler buz tutmuş, her nefes bir eyvah;
Işığı sönmüş ufkun, doğmasın bir gün daha.

Mademki soldu renkler, kurudu tüm bağlar;
Mademki göz pınarları boşuna akar;
Mademki yas içinde dumanlı şu dağlar;
Sönsün tüm ışıklar, bitsin artık dünya!