Aşılmaz Duvarım Şiiri - Muhammed Fatih G ...

Yine kapalı kapına çarptım medeni cesaretimle,
Bu, ruhumun sessiz ve son çırpınışıydı.
Sığındığım limandın oysa, en çocuksu halimle,
Meğer bu çarpışma, bir ömürlük vazgeçişti.

Yine aşılmaz denen duvarlarını aşamadım,
Ruhum bir adım öteye geçemedi.
Dinsin diye bu küslük, düğümleri çözemedim,
Kül gibi dağıldım, duvarının dibinde.

Sustuğun her kelime, içimde yeni bir sızı,
Kırgınlık miras kaldı, kapında can verdi umut.
Tek hamlede kopardın, o gönül bağımızı,
Vakti gelince elbet, bitecek bu sükut.

Yorgun bir yolcuyum artık, kınında kılıç gibi,
Hamlem yok ama, ilk günün ateşi de sönmedi.
Uğurladım sitemleri, uzak bir sefer gibi,
Menzilim hâlâ sensin, aşkın izi silinmedi.