Yine kapalı kapına çarptım medeni cesaretimle,
Bu, ruhumun sessiz ve son çırpınışıydı.
Sığındığım limandın oysa, en çocuksu halimle,
Meğer bu çarpışma, bir ömürlük vazgeçişti.
Yine aşılmaz denen duvarlarını aşamadım,
Ruhum bir adım öteye geçemedi.
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta