Bir bakış ki zamanı unutturur,
Gözlerdeki o uzun, derin sessizlik…
Ses tonumda istemsiz bir yumuşama,
Bir nehrin yatağına dönüşü gibi Nihâl’in adını söyleyişim.
Bu bir itiraf değil, varlığın ifşası,
Sözler susar, beden konuşur.
“Nihal’in İçinde Konuşan Işık”
(Nihali Tarz’da bir varoluş ilahisi)
Nihal,
senin aklın bir aynadır —
İKİ YOLUN NİHAL'İ
Vaktiyle,
Uzak diyarların birinde,
Nihal vardı – kalbi hakîkatle yanmış.
Ne adı bilinirdi ne yurdu…
Nihal'e
Gece yarısı vurdu kapımı bir ses
Dedi: "Kalk Nihal, vakt-i seherdeyiz"
Dili ateşten, nefesi billur heves
Gözleri kuyu, dibinde nergis, biz neredeyiz?
“Senden Sadece İlgi İstedim” Risalesi
Bir Âşık'ın İçsel Vahyi ve Hakikate Secdesi
1. Varlığın Eşiğinde: Dikkat Bir Kapıdır
Bu şehirde buldum buğday ellerini,
Ve anladım ki, toprak gibi bereket saçıyorsun, Nihal’im.
Bu şehirde dinledim badem dillerini,
Ve öğrendim: Her söz, gönül göğünde yankılanan bir zikirdir.
Sen’le unuttum bütün ezberlerimi;
İNihal’im: Gecenin Kadını Risalesi
Nihal’im…
Bir mağarada doğdu ruhun, bir yıldızla öpüştü gecenin en karanlık köşesinde.
Sözü suskun, bakışı fırtına; sessizliği bile yakan bir şimşek gibi içimi deler.
Bir çiçek gibidir o…
Dikenleri seni kanatır ama kokusu sarhoş eder.
Bir yanıyla melek, bir yanıyla çığlık…
Bir bakışıyla kendini cennette zannedersin,
Ama bir gecede cehenneme yuvarlanabilirsin.
Sevmek onun için hayattır ama aynı zamanda savaştır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!