gecenin en ağır yerinde
ışıklar bile geri çekiliyor
ben yine aynı köşede
kendimle baş başa
duman yükseliyor
sanki içimden kopan bir şey gibi
her nefeste biraz daha
eksiliyorum fark etmeden
konuşacak kimse yok
zaten söylesem de değişmiyor
kelimeler içimde çürüyor
söylenmemiş her şey gibi
sigara bitiyor
ben bitmiyorum
ama sürmüyorum da artık
sadece duruyorum
ve boşluk
en iyi bildiğim şey oluyor
beni bırakmayan tek şey gibi
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 01:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
