Bir vakit aynalara sustum,
Yüzümde kalan izleri saymadan.
Kalabalıkların içinden geçtim de
Sesimi hiçbir kapıya bırakmadan.
Geceler uzun değildi belki,
Ama içimde eksilen çok şey vardı.
Bir dostun gölgesi bile yetermiş insana,
Bunu en çok yalnızlık anlatırdı.
Kimisi adımı unutmuş çoktan,
Kimisi bir anı diye saklamış beni.
Bazısı yarım bırakmış cümlelerimde,
Bazısı hiç duymamış sessizliğimi.
Anladım sonra;
İnsan herkeste başka biçimde yaşarmış.
Kimi bir sızı kadar taşırmış içini,
Kimi bir mevsim gibi gelip geçermiş.
Kayıt Tarihi : 18.05.2026 01:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
