Dönülmeyen Şehir Şiiri - Yücel Özkü

DÖNÜLMEYEN ŞEHİR
Bir akşam göz göze susacağız,
Hiçbir söz vedaya dönüşmeyecek.
Sessizlik usulca omuzlarımıza çökecek,
Kaldırımlar suskunluğa gömülecek.

Belki son kez değecek ellerimiz,
Rüzgâr avuçlarımızdaki sıcaklığı savuracak.
Söylenmeyen sözler içimizde büyüyecek,
Gece biraz daha derinleşecek.

Sonra aramıza şehirler değil,
Dönülmeyen yollar uzanacak.
Aynı yağmurun altında yürüsek,
Yollar bizi başka kıyılara bırakacak.

Belki bir gün sessizce uzaklaşacağız,
Geride solgun hatıralar kalacak.
Dönülmeyen şehrin kıyısında,
Kalbimiz birbirini sessizce saklayacak.

YÜCEL ÖZKÜ
23 Temmuz 2026/22:45