Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

Derdimi aşikar edemem kimselere,
Bende ki dertle beslenenler var.
Açmam yaralarımı dosta düşmana,
Dostun yüreği sızlarken, düşmana oh olsun dedirtmek var.

Ben yüreği kırk boğum ederken,

YARALI GÖNÜL
Güneşi avuçlarında tutup doğsan da ruhuma,
Benim sana bakacak halim mi kaldı?
Boşuna vurma gönlünü gönlümün ücralarına
Bahtım kara, sinemi açacak yerim mi kaldı?

YARALI KALBİM
Gecenin sisi iyiden iyiye çöktü.
Göz gözü görmüyor.
Işıklar bir bir kapandı,
Çekildi el ayak gecenin üzerinden.
Benim günümse yeni başlıyor.

İnsan her yeni güne ümitle başlar,
Hayalleriyle yaşar,
Hasretiyle ölümün kıyısında sabahlar.
Hayatta yarım kalmışlar,
Hayattan alacaklı olanlar....
Döndü Dülger

Yaşamaksa adı bu yaşadıklarımın,
Kalan sayfalarımı ben tamamlayacağım.
Bugüne kadar üstlendiğim her sorumluluktan sıyrılıp,
Kendi istediğim bir rolü canlandıracağım.
Biliyorum geçti giden, yitti yiten,
Olsun! Kalan ömrüme dört elle sarılacağım.

Kayıp bir şehrin, kayıp kimliğiysen,
Sevdanın vurgunundan geçmiş bir garipsen,
Bir şarkının unutulmuş sözleriysen,
Konuşmadan da yaşanır elbet.
İçinde bütün ümitlerin yanıp kül olmuşsa,
Şarkıların boynu bükük kalmışsa,

Yüreğime dar gelen hislerle yürüdüm bu yolları.
Kâh düştüm, kâh süründüm.
Çıkarıp atsam çıplak kalacaktım,
Giyiniyim desem üstümde eğreti duracaktı.
Bende insanım ya duygusuz yaşanmıyor işte.
Boşver dedikçe için için buz tuttu sol yanım.

İlla dalının kuruduğunu göstermek için,
Yaprak dökmek mi gerekiyor?
Yüzünden hüzün damlayan,
Gözünde kurumuş nehir taşıyan,
Uykuya hasret geceleri dost edinmiş,
Baktığı yerde maviliği unutmuş,

YAŞIYOR SAYARIM...
Ne olacak sanki biraz daha susarak yaşarım.
Biraz daha sabrıma sabır katarım .
Ömürden çalmaya alışkınım zaten,
Ne olacak biraz daha kahır yutar,
Hayalimde gökyüzünü maviye boyarım..

YAYLIM ATEŞİ
Kalp ne de çabuk kanmış yalancı sözlere,
Hevesle gidilecek yolların bitmeyeceğine,
Ömürlük bir sevdayı buldum dediği anda
Gönül yaylım ateşine tutulmuşta,
Haberi bile olmadan.