Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

Eğer ki insanın özü anlaşılmamışsa,
Sesi duyulmamış, attığı her adım hazana çıkmışsa,
Tutunduğu her ümit buhar olmuş,
Dünyada kendine bir yer bulamamışsa,
Sessizleşir insan.
Elini uzattığı her dal kırılmışsa,

SUKUT_I HAYAL...
Dön demeden anlaşılmıyor mu yanıp tüttüğüm.
Gel demesem de belli olmuyor mu nefes ala ala öldüğüm?
Gözlerimden okunmuyor mu hüzne müebbet sürüldüğüm?

Oysa ki dağına kar yağsa ben burda tipiyi yaşıyordum.

Vazgeçiyor insan,
Savaşmanın bir yerden sonra sadece yıktığını gördüğünde,
Kırgınlığını anlatmaya çalışmadan susmayı seçtiğinde,
İsyana gerek duymadan,
Kalbinin sesini kısarak yaşamayı öğrendiğinde,
Vazgeçmeyi öğreniyor insan.

Vazgeçiyor insan,
Savaşmanın bir yerden sonra sadece yıktığını gördüğünde,
Kırgınlığını anlatmaya çalışmadan susmayı seçtiğinde,
İsyana gerek duymadan,
Kalbinin sesini kısarak yaşamayı öğrendiğinde,
Vazgeçmeyi öğreniyor insan.

SUS
Kader bizi karşılaştırırsa,
Birgün bir yerlerde,
Şimdi sustuğun gibi,
Tek bir söz etmeden yine sus.
Çünkü ben seni yüreğimde çoktan susturdum.

SUSARAK KONUŞALIM...
Hiçbir şey sorma,
Hiçbir şey konuşma.
Susarak konuşalım.
Bakışarak anlaşalım.
Bırakalım geçmişi,

Suskunluğum,
Söylenmemiş sözlerin gölgesinden değil,
Acıların yüreğime sığamayacak kadar çoğalmasındandır.
Umudumun ayaklar altında can çekişip,
Son nefesini sessizliğe bırakmasındandır.

Suskun sevdiğim bak gökyüzü karardı yine.
Matemi örttü üzerimize çünkü sen yoksun.
Göğsümü ince bir sızı kapladı bugünde,
İçim dışım hasret kokuyor çünkü sen yoksun.

Yıldızlar küskün, kuşlar uçmuyor.

SUSMA KONUŞ.....
Allah aşkına konuş!
Hiç mi özlemedin beni?
Hiç mi uğramadım rüyalarına?
Hiç mi hayalim belirmedi buğulu camında?
Hiç mi gözlerin tavana asılıp kalmadı?

TAM KUSURLU....
Ben yine de sen gibi olmayacağım.
Sen beni inandığım yerden yaraladın ama,
Ben etrafıma yine sevgiyle, insanca bakacağım.
Tek pişmanlığım geçirilen zamanın acılı kaybı olsa da,
Vicdan rahatlığıyla yaşamaya kaldığım yerden başlayacağım.