Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

Gecenin sessizliği kalbimin çarpıntısıyla bozulurken,
Çaresizliğin sıtması bölüyor uykularımı.
El ayak gecenin üstünden çekilse de,
Özleminle atan kalbimin çırpınışları kırıyor belimi.
Gözyaşlarıma mendil yaptığım yastığımla beraber,
Sabahı edemeyecek kadar yalnızlık bıraktın.

Senden bana sönmeyecek bir ateş miras kaldı,
Dumanı tütmeyecek, kimseler görmeyecek.
Bir ben yanacağım, bir ben küllerimi saklayacağım.
Vazgeçtim diyerek gönlü susturacak,
Seni hiç sevmedi diye ateşine odun atacağım.

Madem ayrılık kementini taktın beline,
Beni esir alan hayallerini de götürseydin ya keşke.
Sırra aktini imzalayıp, gem vurdun diline.
Gönlümü titreten sesini de sustursaydın ya keşke.

Hani yalanı katmayacaktık sevda öykümüze,

YALAN DÜNYA
Ahh be dünya kiminin eli yüreğinde, kimine günlük güneşliksin,
Kiminin ince sızısını görmezden gelir, kiminin önüne serilirsin,
Kiminin ümit kırıntılarını hoyratça savurur, kimine gülistan olur geçersin,
Nasip deriz demeye de, yalancısın be dünya.

Bazı kadınlar yalnızlığın nabzını tutarlar.
Hemde hiç ses çıkarmadan.
Hata yapmaktansa,
Saçlarının aklarına aklar katarlar,
Hemde boyunu aşmış kederlerinden kan sızdırmadan.

YALNIZLIĞIN KAPTANI...
Dünyada yaşar insan mahşer yeri telaşını.
Oturduğu masada davacı pişmanlıklarıysa.
Tükenmez gözünde yaş, çeker yasını,
Yalnızlığı adım adım sürükler demler sofrasına.

YAMALI YÜREKLER
Hazin bir sondu bizim hikayemiz,
Diline mühür vurmaktan,
Gönlü sürgün etmekten,
Yoktu başka çaremiz.
Geç kalınmış bir ilkti,

Derdimi aşikar edemem kimselere,
Bende ki dertle beslenenler var.
Açmam yaralarımı dosta düşmana,
Dostun yüreği sızlarken, düşmana oh olsun dedirtmek var.

Ben yüreği kırk boğum ederken,

YANILIYOR SUNUZ..
Olmayacağını bile bile bir hayalin içinde nefes almadıysanız,
Umutlarınızı iflasın eşiğine yatırmadıysanız,
Gitsen gidilmez, kalsan kalamaz çıkmazında,
Ruhunu candan kazıyarak ayırmadıysanız,
Gizli gizli sevdanın dumanını ciğerlerinize doldurmadıysanız,

İnsan içinin derinliklerinde yankılanan sessizliğe bir yer arar ya hani,
Kuru bir çiçeğin yaprakları gibi içine kapanır ya hani,
Suskunluğa en gürültülü duygularını saklar ya hani.
Kendi içinde fırtınalarla, gözyaşlarını teslimiyetle yoğurur ya hani,
Ben de yüreğimi sükutun dibine gömüyor,
Azalarak öylece susuyorum.