Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

SONA ERDİR BU HİCRANI
Korkuyorum yar senden önce ecelle kavlimiz kapımdaysa,
Gel artık birşeyler yap sona erdir bu hicranı,
Çözümü kolay olsun bu defa, kırılsın feleğin çarkı.
Geç kalma yâr!
Bu can sensiz cihanda hicret etmeye kararlı.

SON FASIL...
Bir gün beni arayacak olursan,
Mahkûm ettiğin gecelere sor beni.
Eski halimden eser kalmadığını aklına kazıyarak,
Öyle yola çık, öyle bul beni.
Belki müzmin bir derdin yatağında,

SON GÜNÜM!..
Ahhhh sevdiğim ahhh!
Aniden gidişin gibi gidebilseydim senden.
Görmezden geldiğin gibi,
Sürgün edebilseydim seni yüreğimden.
Vazgeçtim dediğin anda,

Sonrası yok inanın!
Saksıda kurumuş bir çiçeğin isyanıdır zaman,
Yaprakları dökülmüş bir mazinin eşiğinde sizi bekler.
Örümcek ağlarıyla örülü duvarlara tutunur hatıralar,
Her ipliğinde geçmişin izleri sarkarak iner.
Eskimiş üstü toz kaplamış çerçevelerde bekler ukdeler,

SONSUZLUĞUM...
Sahiplenemediğim.
Benimsin diye haykıramadığım.
Gidişine engel olamadığım.
Yanına varamadığım.
Uzağında nefes alamadığım.

Söyleyin O'na,
Yolunu gözleyen kör aşık yok artık bu şehirde.
Hasretin kefaretini ödemiş uykusuz geceleriyle,
Yokluğunla sınadığın günleri de sana iade etmiş,
Çekmiş ellerini, seni başbaşa bırakmış taş kalbinle.
Ha birde ekledi yanında kim varsa yaşasın gönlünce diye de.

SÖZ...
Madem ki aklıma geldiğinde gönül yurdunu
Yakıp kül ediyorsun.
Madem ki sarmaşık gibi işgal ettin kalbimi,
Nefes aldırmıyorsun.
Madem ki hükümsüz senin olduğun her yer

Şimdi kapı aralansa sen girsen içeri,
Gözlerin belirse karşımda ansızın.
Kulağım sesini duysa bütün sesleri sustururcasına.
Tek kelime etmeden seyrederim seni gözyaşlarımla.
Söze gerek yok ki,
Ben sevdamı susarak yaşadım.

SU GİBİ OLMALI SEVDALAR....
Sevdaysa aslolan,
Su gibi olmalıydı.
Bir damlası can katmalıydı sararmış gönül goncasına.
Tek yudumu hayat sunmalıydı,
Sona sürüklendiğin her alaborada.

Eğer ki insanın özü anlaşılmamışsa,
Sesi duyulmamış, attığı her adım hazana çıkmışsa,
Tutunduğu her ümit buhar olmuş,
Dünyada kendine bir yer bulamamışsa,
Sessizleşir insan.
Elini uzattığı her dal kırılmışsa,