Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

SEN SUSMA
Sen sessiz kalınca, ben lal olurum,
Tenden vazgeçer, duyguları sustururum,
Bu şehirde ırmağın akışına set kurar,
Mabedimde kalemi durdurur, sır olurum.

Sen yoksan hep asi, hep deli, hep hırçın,
Ele avuca sığmaz bir avuç korum ben.
Gecelerin zanlısı, günün zabıtı,
Önüne bentler kurulmuş coşkun akan suyum ben.

Sen yoksan fırtınayım, poyrazım, doluyum.

SEN YOKSUN YA!
Sen yoksun ya kırıldı kolum kanadım,
Yaşam ve ölüm arasında araftayım.
Yüreğim yollara düştü bi çare,
Çırpındıkça çamura batmaktayım.
Sensizliğin zehri dağıldı kalbimden her hücreme,

Sen yoksun ya kırıldı kolum kanadım,
Yaşam ve ölüm arasında araftayım.
Yüreğim yollara düştü bi çare,
Çırpındıkça çamura batmaktayım.
Sensizliğin zehri dağıldı kalbimden her hücreme,
Kurtulmaya çalıştıkça, kan kusup geri yutmaktayım.

SERSERİ BİR KURŞUN...
Hasret çekilecek dert değilmiş,
Yaşayınca anlarsın dedikleri buymuş meğer.
Sesin, kokun, gözlerin, hayalin hâlâ
Satır aralarında,
Şarkı notalarında

SES ETME GÖNÜL.....
Ses etme gönül başkasına meyli olana.
O sevmeyi özde değil dilde sanır.
Zul etme didarı fâniye.
O kıymet bilmez sevdalar dünyada kalır sanır .

SESSİZ BİR VEDA
Kış ortasında kan ter içinde kalıyorsan,.
Uykunu bir kabusla bölüyorsan,
Kendini gecenin koynunda buluyorsan.
Aniden ellerin yüreğini tutuyor,
Sessiz bir ayrılık soğuğu

SESSİZ KADIN!
Buruk bir bakış var simasında,
Sessiz bir feryat saklı dilinin ucunda.
Uçuşan yaprakların sesi bölse de dalgınlığını,
Yılların yorgunluğu, küskünlüğü,
Konuşmasa da anlatıyor hüznünü.

Belki bir damlaydı sevdam,
Yüreğine düştü kurudu bitti.
Belki bir hevestim senin için,
Üstünden çok sular akıp geçti.
Belki kana kana içerim dediğin aşkımın
Biir yudumu sana yetti.

Beni ne kadar seviyorsun sorusuna,
Kelimeler boğazında düğümleniyorsa,
Tarifi bir türlü mümkün olmuyor,
Bir kalıbın içine sığmıyorsa,
Hep bi fazlası aklına geliyor,
Birçok tezahürü gözünde canlanıyorsa,