Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

Ne sevgimi, ne özlemimi göstermeden yaşarım.
Gözlerimden süzülen yaşları siler, mutluluk pozları sunarım.
Solan gül rengimi göstermem sana, allar pullarım.
Günbegün eridiğimi, belli etmem sen merak etme.

Ne sorgular, ne eser, ne de gürlerim.

SEN OL
Bugün günlerden sen ol.
Güne senle başlamak nasip olsun,
Saatler sende dursun.
Elllerin ellerimde,
Gözlerin gözlerimde tam da o anda.

SEN OLSAYDIN....
Düşünüyorum da sen yanımda olsan ne değişirdi?
Öncelikle kara kaderim çizilir,
Devran döner gönül huzura evrilirdi.
Meselâ dağlar olmazdı baktığım yerde,
Heryer dümdüz, her yer çiçeklerle bezeli,

Düşünüyorum da sen yanımda olsan ne değişirdi?
Öncelikle kara kaderim çizilir,
Devran döner gönül huzura evrilirdi.
Meselâ dağlar olmazdı baktığım yerde,
Heryer dümdüz, her yer çiçeklerle bezeli,
Nefesim kesilmez, bir çırpıda geçerdim bütün enginleri.

Okumayacağını bile bile yazıyorum.
Gün gelir aynı acının vurgunuyla vurulmuş,
Sevdiğinin hasretiyle yüreği buz tutmuş,
Sevdası dilinde tutuklu kalan yüreklerin,
Belki gönül sesleri olurum diye yazıyorum.
Bize dair tek bir iz bırakmadan,

SENSİZLİĞİN KÂBUSU....
Sabaha gözlerimi açsam da,
Görebilsem de gökyüzünü,
Etrafım insanlarla çevrili olsa da,
Ben sensiz mahkum bir hayat yaşamayı öğrendim.
Sana açılan kırık bir camdan ibaret bütün yaşamım.

SENSİZLİĞİN SECERESİ
Birde sen iki ateş ortasında bırakma beni.
Bilirsin sağlam duvarı kalmadı yüreğimin,
Bilirsin acının en koyusunda sesi kesildi ümitlerimin,
Birde yüreğinden koparıp,gamzelerime gömme beni.

SENSİZLİĞİN SENFONİSİ
Saçlarımın kırlarına sakladım kaybolan yılları,
Peki göğsümde aman vermez sızıyı nereye koyayım.
Sensizliğin susuzluğu kuruttu gönlün pınarlarını,
Solmuş goncalarımı şimdi ben nasıl saklayayım.

SENSİZLİK....
Eksiltme beni...
Bir umuda tutunarak,
Çorak topraklarda baş göstermişken,
Yeniden kurumaya mecbur bırakma beni...
Sensizlik sessizliğin,

SENSİZLİK BU!
Bir çocuk gibi büküldü boynum sensiz yabancıyım her yüze.
Hayata, mutluluğa, hayallere el sallayan suskuların şahıyım bu günlerde.
İşte sensizlik bu!
Kök söktüren, hayatın lezzetini terkettiren.
Boğazımda düğüm düğüm bir lokma olup,