Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

Kimseler bilmedi,
Sustum sandılar.
Hâlbuki içime konuşmayı öğrendim ben.
Gündüzleri yaşıyor görünmeyi, geceyle dem tutmayı,
Gündüz herşey yolundaymış gibi dik durup,
Karanlığa acılarımı tımarlamayı öğrendim ben.

YETİNMİYOR BU ASİ GÖNÜL....
Yetinmiyor bu asi gönül.
Başlıyor içten içe sızlamaya,
Bir kıvılcımken ortalığı yangın yerine katmaya.
Daha da olmadı diyor ekliyor,
Çığlık çığlığa bağırmaya.

Sen hiç böyle geç kalmazdın,dayanamazdın,
Bu kadar sessizliğe bürünüp susmazdın,
Kuşun kanadından olsun haber gönderir,
Açmış güllerimi soldurmaz, yetişirdin eskiden .

Yüreğime bir ateş düştüğünde, dumanı seni sarardı.

Yetmiyor işte,
Seviyorsun delicesine eyvallahta,
Elinin uzanmadığı, gözünün görmediği,
Sesini duymadığın bir an yüzyıla dönüşüyor,
Bir günde kırk yılı deviriyor,
Ömür denilen maratonu defalarca turluyorsun.

YİNE SENSİZ BİR EYLÜL
Sabahın köründe bu da yapılır mı?
Rüzgar esiyor esmeye de,
Yüzüme değil gönlün tellerine,
Kokunu taaa ciğerlerime dolduruyor,
Acımasız nasıl da burnumun direğini sızlatıyor.

Ne vakit kanatlansa içimde ki sevda güvercinim,
Kapanırım kendime, bekletmem gönlüne iltica ederim.
Ne zaman dolaşsa hayalin gözlerimden gönlüme,
Sesine ses olur, kalbime yol bulur, yine severim seni.

Anamasam adını, dilimi lâl edip sustursam da,

Yokluğum kaç gözyaşı eder,
Kaç kişinin uykusunu böler de,
Kaç yüreğe ince bir sızı olur hüzün eker.
Varlığımın yok sayıldığı bir dünyada,
Kaç gün sonra eksikliğim hissedilir,
Kaç canı hicrana sürükler.

YOKLUĞUNDA ÖĞRENDİM...
Kendime yabancıyım senden sonra.
Karlı kaplı bir defterin mısralarında asılı,
Kapısı olmayan bir mahsende esir gibiyim.
Yokluğun bütün hayallerimin üzerine oturdu.
Ne acı, ne de sevinç bırakmadı bana.

Yoksun olmayacak bir duasın ama,
Ben sensiz nefes almaya güç yetiremedim.
Kaderin sillesinden defalarca geçtim de,
Sensiz bu gönül ağrısı nasıl dindirilir ben hâlâ öğrenemedim.

Nice yollardan döndüm, nice köprülerden geçtim,

YOLUN SONU...
Gitgide zaman beni sona götürüyorken,
Seninle de mesafeler açıldı da açıldı.
Gözden kaybolmak üzere hayalin bile,
Bulut karasını örttü senli umutlarımın üzerine.
Gidiyorum geri dönüşü olmayan bir seyr_i seferde.