Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Ben Çeşmeyim



Şanslıyım ben hem de çok şanslı
Deniz benim, güneş benim

Martıların çığlıkları kıskançlıklarından
Yosun tutmayan çakıllar uyur sularda
Dalgalar sözümü dinler benim
Maviliklerin tek hâkimi
Denizler, benim sırdaşım

bana ne gerek Amazon'ların
yağmur ormanlarından
tropikal muson yağmurlarından
bağrı yanıyor, külhan gibi ormanlarım
toprağıma can suyu çavlan olup yağmalı
kurumuş dudaklarda yağmur duaları

Kent üşüyordu hayvanları, insanlarıyla yoksulca,
Ağlıyordu Venüs unutulmuşluğun soğuk taşlarında,
Aşk ta, namus ta alınıp satılıyordu kolayca,
Korku bıçağın keskin sırtı, bir namlunun ucunda.

Karnı deşilmiş bir canavarın dökülüyordu,

Bir ses var içimde,
' haydi başla, yaz haydi ' diyen.
Elime kalemi veren,
Kağıdı koyan önüme.
Biri var sanki görünmeyen.

kastın neydi,
niye büyüttün yüreğinde çalı dikenlerini?
senin değil benim yüreğimdi kanayan
anlamlar yüklemiştim masum sandığım bakışlarına
happy and filmleri, pembe romanlar gibi

Uçur barış güvercinlerini,
Konsunlar benden yana.
Kaldır engelleri aradan,
Essin aşk rüzgarları
Benden yana.
Kuruyan dallarım yeşersin,

Yoksulluğu, kimsesizliği bir dostumun
Yaşamının buruk acısı dağladı yüreğimi
Buğulu camlardan bakıyorum uzanıp giden caddeye
Kim bilir neredesin zemheri soğuklarına esir kentte
Ana rahmindeki cenin gibi kıvrılmışsındır bir köşeye
Rüya içinde ezik bir tebessüm donmuş solgun yüzünde

O sendin bir zamanlar.
Bastığın yerleri titreten.
Güldüğünde yanaklarında güller açan.
Konuştuğunda bülbüller gibi şakıyan.
Şimdi;
Sen, o sen değilsin ne yazık!

Bir masaldık seninle
Kış gecelerinde
Ocak başlarında anlatılan
Billur bir pınardık
Aşk hastalarına şifa dağıtan
Bir romandık