Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Sevda bahçelerinde bugün dolandım durdum
Umudum bulmak değil, seyretmekti alemi, aşkı
Ahu gözlü, kuğu boyunlu bir güzele vuruldum
Böyle doğdu, yazıldı bu ölümsüz aşkın hikayesi

Karanlığa kapat gözlerini ürkmeyesin
Aydınlığa aç ki, seni seveni göresin
Sevdamı sakla sımsıcak yüreğinde
Susamış ellerinden tut ki, seni sevsin

Dinmez ER / 19.06.2099 / Çeşme /

Sakınarak, sığınarak aşıp gelmiş onca buzlu karlı yolları
Birkaç kaçak kar tanesi düştü usulca yaz ortası alnıma
Siyah beyaz bir gecede köhne, viran bir han kapısında
Adını anıyorum kapanmayan yaralarla kalbim sızlıyor
Pembe çiçekli bahar dalı, karşımda duruyor güzel yüzün
Kutup soğukları, kasırgaları aşarak deryalara varmışım

bahar müjdesi semadan yağan altın damlalar
toprak, ağaçlar, çiçekler arılarda pür telaş, heyecan
titredi gönül telleri sevda bulutları kalplere doldu
erikler, bademler gibi aşklarda çiçek açtı baharlar

son bulsun sitemler, solmasın tomurcuklanan güller

Aşk üç harfli, tek heceli
Çok bilinmeyenli denklem
Çözüldüğünde aşk biter
Zaman ilaçtır savına inanma
Aşk kapını çaldığında
Sen yine de ret etme

Aşk sözleri sıradan sözller değildir.
Çağlayanlar gibi gürül gürül akmalı.
Aşk dediğin ' Laf-ı Güzaf ' değildir.
Yanardağ gibi görkemle patlamalı

Doğduğu yerde batıyorsa güneşler
Mekânımdır hasretin başladığı yer
“bitsin artık bu hasret” demekle bitmiyor ki
Gönlüm fırtınalarla boğuşurken
Dışarıda havalar o kadar güzel!
Hazanda yapraklarla düşersem toprağa

Gün yandı,
Gece yandı.
Çoban ateşi,
Sönmedi...
Kızıl yalazlarında,
Tanıdık çehreler vardı.

Mor dağların mor sümbülüsün
Sen benim en nadide çiçeğimsin
Hangi el koparıp aldı seni toprağından
Serin yaylalarda, başı dumanlı dağlarda
Seni aradım yoktun, neredesin
Karlı doruklarda kardelenlere sordum

Her zaman her yerde
Bir şiirimi taşıyorum
Kimlik gibi cebimde.
Ellerimi avuçlarında hapsettiğin
Gözlerimin derinliklerinde
Kendini yitirdiğin