Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Bir tuhaf haldeyim
aşkın hangi haline düşer
bu halim? / bilmiyorum
taa… / ezelden sana tutkunum
tek bildiğim / senin hiç bilmediğin
bir yürek çığlığıdır bu şiirim

Kalbine Yaz

Biliyordum
Tüm güçlüklerden daha güç olduğunu ayrılıkların
Seni sevdiğim kadar sevdim
Senden ayrı geçen günlerimi, ayları

Şırıngadan fışkıran zehir gibi pişmanlık saracak seni
Anlayacaksın can yakan güzelliğinin para etmediğini
Belleğinin kanlı canlı raflarında durmakta olan anılar
Çağlayarak dolacak gözlerine geçmişte yaşananlar

Sabah vakti açtığın pencerenden içeri mevsimler dolar

Anılar sandığından bir şarkı çalar radyoda
Yaşadıkların roman kahramanların nerede
İpe un serer gibi gönlün çalkantılı denizde
Saklanıyor dilinin ucuna gelmiş sözcükler
Şiir yazmayı unutmuş gibisin sanki
Aşklar vardı önceleri, dargınlıklar ayrılıklar

Gözlerime bakıp kalem kaşlarını yıkışın var ya
Aşk odu düşürdün yüreğime yandım sevdiğim
Her gelişine düğün dernek kurdu sanki doğa
Kaval çaldı rüzgâr, kuşlarla türküler söyledim
Sevsen de sevmesen de sensin benim sevgilim
Dağ dağdan yücedir benim sevdam dağdan yüce

Bir matem gibiydi bu ayrılık
Yazık, bu aşka hiç yakışmadı
Çok geç kalmış bir pişmanlık
Aşk hüzünlü şarkılarda kaldı.

Hangi süper gücü etkiledi,
Neyi değiştirdi bugüne kadar?
Beyaz güvercinler uçurmak,
Barış türküleri çağırmak.
Sloganlar, pankartlar,
Görkemli protesto gösterileri.

Alışamadığım, bir türlü barışamadığım bu hayattan
doğrulara siyah şal atanlardan, diz boyu yanlışlardan
sınırlardan, yasaklardan, dayatmalardan, yalakalardan
birlikte yaşamaya mecbur kaldığın döneklerden bıktım

Sevdiklerim, dostlarım azalıp düşmanlarım çoğalmadan

Kim için can verdi Mehmetçik
niçin savaştık Kore’ de
Neden hesap sormadı
şehit anaları, gazi babaları
Türkiye nere, Kore nere diye?

Niye sustu böyle şakıyan bülbüller?
Ağustos böceklerinin curcunası ayyukta.*
Ötmesin varsın altın kafeste bülbüller.
Sert eserse gece rüzgarlar,
Yağarsa yaz yağmurları,
Ağustos böcekleri susar.