Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Kaçınılmaz sona yaklaştırıyor ayrılık akşamları
Bir görsen halimi, perişanlığımı, yalnızlığımı
Bana çektirdiklerinden bilmem utanır mısın?
Ağzında emziği bir çocuk geçmiş karşıma gülüyor
Bense mama zamanı geçmiş bebek gibiyim
Salya, sümük acınacak halime hıçkırarak ağlıyorum

Seni görmeyeli bir gün de olsa
Bir asır geçmiş gibi uzundur bana
On adım öte dünyanın öbür ucu sanki
Yüzüne hasret kaldım

Kim bilir beni seversin bir gün

Midemde bir ağlama nöbeti bulantısı
Ne yazacağım şiirler anlatmaya muktedir
Ne gözyaşlarım bulantıyı bastırabilir
Gün yirmi dört saat yaşıyorum ben seni
Bana dakika kırıntısı bırakmıyorsun

Bu Şehrin Işıkları

Yaşadığım bu şehre
Gözlerindi ışık veren
Bakışların umuttu bana
Şarkımızı söylemiyorsa da

Gözlerime bakıp kalem kaşlarını yıkışın var ya
Aşk odu düşürdün yüreğime yandım sevdiğim
Her gelişine düğün dernek kurdu sanki doğa
Kaval çaldı rüzgâr, kuşlarla türküler söyledim
Sevsen de sevmesen de sensin benim sevgilim
Dağ dağdan yücedir benim sevdam dağdan yüce

Bir matem gibiydi bu ayrılık
Yazık, bu aşka hiç yakışmadı
Çok geç kalmış bir pişmanlık
Aşk hüzünlü şarkılarda kaldı.

Hangi süper gücü etkiledi,
Neyi değiştirdi bugüne kadar?
Beyaz güvercinler uçurmak,
Barış türküleri çağırmak.
Sloganlar, pankartlar,
Görkemli protesto gösterileri.

Alışamadığım, bir türlü barışamadığım bu hayattan
doğrulara siyah şal atanlardan, diz boyu yanlışlardan
sınırlardan, yasaklardan, dayatmalardan, yalakalardan
birlikte yaşamaya mecbur kaldığın döneklerden bıktım

Sevdiklerim, dostlarım azalıp düşmanlarım çoğalmadan

Çektiğim acılara tat veren sevdiceğim
Ardına kadar açık sana tüm kapılarım
Hoş geldin! ..
Aşk,muhabbet,mutluluk,güzellikler getirdin
Çiçek açmış taze bahar dallarına döndürdün beni
Rüyalarımı tabir,düşlerimi gerçek ettin gelişinle

Karadağ'ın Ardında


Yüzyıllar süren kovalamaca
Yelkovanla akrep aşkında acı son
Sarkaçlı saat sonsuza dek durunca