Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Bir noktayım küçücük
Hüzünlerin kol gezdiği
Çıplak odalarda
Resimlerin, posterlerin birbirini ezdiği
Nefes alamayan duvarlar ortasında
Düşünen ağrılı başım

Çiçekler büyür, ağaçlar büyür
Dallarda meyveler ballanır
Dalından topladığın meyvedir aşk
Aşk,derlediğin çiçeklerin kokularıdır
Bıçak değmez karpuza Ege’de
Çatlar, yarılıverir kütür, kütür

Azar, azar eriyen buz kalıbıyım
Eriyen mum, sıkılmış bir limon
Bunların tümü bir gerçek
Kenar da, köşe de öylece bekliyorum
Hiçliğin karanlık sokaklarında
Kahırlı akşamlar yaşamışım

Kim için can verdi Mehmetçik,
Niçin savaştık Kore'de?
Neden hesap sormadı,
Şehit anaları,gazi babaları,
Türkiye nere, Kore nere? diye

Hayat denen oyunun birçok sahnesinde
Dekordur tahta masa, kırık sandalye
Ruhum gibi kara, yaşlı duvarlara
Bakar, bakar dururum, yine ve daima
Dalarım düşüncelerin sonsuz derinliklerine
Yanılsamalar, ağrısı kesilmemiş yaralar

Ümit Dağları


Dedim sana; terk edeceksen beni götürme ümit dağlarına diye.
Karlar yağsın yağabildiği kadar kar çiçekleri kardelenler üzerine.
Çıkmaz sokaklarda karşılaşıyorum ben hep nasıl olsa aşklarla.

Gök kubbeden bir yıldız kaydı gecenin birinde,
Yeni doğan bir bebek ağladı bir yerlerde,
Aldığının yerine bir başka can verdi Tanrı,
Gelene şölen kurdu, ölene yas tuttu kulları...

Doğmak,yani dünyaya gelmek.
Yaşamak için...
Kimi zaman ölmektir dünyaya gelmek.
Yaşarken ölmeği istemek,icatlar bulmak.
Namludan fırlayacak kurşunKör bir bıçak,
Yükseklerden boşluğa paraşütsüz uçmak.

Kelimelerin ardından koşarak seçili tümceler kurmak.
Kulağa hoş gelen, gözleri buğulandıran, kalpleri burkan,
Aşk yazıp, aşkı anlatmak, sonra onu arayıp bulamamak.
Ya da bir bulmak, bir kaybetmek, rüyalardaki gibi...
Aşk böyle birşey olsa gerek...

zaman olur kuş olup bir meçhule uçasım gelir
buralarda el ayak çekilirken gökteki yıldızlara
ulaşamasamda, dokunamasamda pırlantalara
başı boş koşuşan çocuksu bulutlara konasım gelir

patlayan fırtınalarda oradan oraya savrulmak