Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Boğulmak katıksız bir sevdanın coşkun selinde
Paramparça olmak isterim aşk meydan savaşında
Mutlu bir bakışla sıcacık bir öpücükle son nefes de
Kıskanç kurşunlara hedef olsam sevgilim kollarında

Her gün dünden bir fazla alnımda,
Derin, derin çizgiler yüzümde
Bedenimde yorgunluklar, ruhumda
Yürüyor adım, adım kırgınlıklar,
Uçurumlar, yalnızlıklar büyüyor içimde
Aldatamıyorlar beni önünde durduğum

yakışmaz sana korkmamalısın karanlıklardan
al ipek şalını gecenin katran siyahından
sal saçlarını kadife tenli sırtına dökülsün
yıldızlar benim, ben senin ışığın olurum

A L A Ç A T I ‘ D A N
N İ R V A N A ‘ Y A
Y O L G İ D E R…

Seni anlatıyor bu şiir.
Güzelliğini ve de vefasızlığını.
Ezberle istersen...
Gururuyla sevmeden sevilmenin.
Okursun belki zaman gelir,
Devran döner.

Gönül sevdi, dil söyledi, kalem yazdı
Tam üç defa “Seni sevmeyi sevdim”
Tertemiz, saf, katkısız öyle bir aşktı
Birileri güldü, dudak büktü / acaba
Hatamı ettim sevdiceğim?
Minicik bir kıvılcım kadar tebessümün

Çeşmeye geldiğin o günü hatırla
Nefes nefese idin,
Hırçın dalgalardı göğüslerin,
Sesin kısılmıştı korkudan,

Aşkımın yasını tutmağa gelmedim
Bulacağım seni götüreceğim bu kentten
Umudumdun benim, yaşama sevincim
Hayalden öte gitmedi, gidemedi yazık!
Tekrar koynuna gireceğim düşlerin
Bıraktığın izler uçurumlardan daha derin

Ben aşkı böyle bilmezdim
Hasret, içtiğim zehir
Bıçak yarası kadar derin
Aşk, hepsi senin eserin
Ah, bir de o, “ Kirpikleri Gece Kadın”
Siyah ipekten nadide bir kelebek

Dilinde kilit,
Ellerinde kelepçe,
Ayaklarında prangalar,
Adı korku...
İrkilirsin zil seslerine, acaba?
El uzatamazsın telefona,