72- Du Gotınen Xweş Şiiri - Ali Fırat Dicle

72-DU GOTINÊN XWEŞ

Em biharê li pelên salnameyê dalandin,
lê pelên demê ji destê me nehatin qetandin.
Em havînê li siwika kenekê hiştin.
Deryayê bi “belkî tê” re hêvî kirin…
û li qeraxan dilê xwe kevn kirin
bi hêviyên bêdawî.

Em di fincanê qehweyê de qismêt digeriyan,
di stranekê de jî xwe…
Şevê em ji xew re feda kirin,
rêyên ku ber bi sibehê diçûn
em ji te re xwarin.

Em li ezmanê dinêrîn stêrk hilbijartin,
“kî ji me re dişibe?” lê ne ronahî girîng bû…
girîng ew bû ku em di heman tarîtiyê de
bi hev re bişewitin.

Û em…
bi du gotinên xweş hatin alîkirin,
û tevahiya temenê xwe feda kirin.
ji bo birînek nerm…
ji bo dilê ku hêj jî navê te di nav de dişewite.
06.05.1992