İnsan öğrendiği herşeyin kölesi, bildiğinin de delisidir. Bilmek ayrı birşeydir öğrenmek apayırı birşey. Bir insan yanlışını öğrenebilir ve bunu düzeltmek için yanıldığı konu hakkında araştırma yapar gerçekleri öğrenir. Ama insan bildiği birşeyi bilmiyorsa kendi benliğinde ruhsal bunalımları var demektir. Kabullenmemek istiyor. Aslında kendi hiyerarşisi içinde benliğini alttan üstte doğru sorgulayabilirse bildiklerini bilir. Bunun zamanla daha da doğrusu yaşlada alakası vardır. İnsan tecrübesine göre öğrenmeyi öğrenir, yaşın ilerlemesiyle birlikte bilmeyi bilir. Bir çocuk öğrenmeyi bilir, bilmeyi bilemez. Yaşını almış biri öğrenmenin ötesinde artık bazı şeyleri bilir.
Mahkeme koridorları sıratın dibi
Beşer, can derdinde; boynunda ipi
Herkes susamış, burası kerbela yeri
Savcının merhameti, İbrahim’in ateşi gibi
Ne bir melek ne bir vahiy yok orada
Gidip göreyim baba toprağını
Ana ocağını semavat durağını
Bulayım neredeyse kader taşını
Yaşayım yeninden bin yaşımı
Geçti ömrün ruküsu secdeye varalım
Ömrümün son baharında
Buzul çağının nitrolarını dinliyorum.
Yaşım almış başını
Başım buz kırağı.
Yolum yorulmuş,
Yolculuğumun sonuna gelmişim.
Berzah aleminde, bir benim efendim
Yoluna kurban olan, bir canım efendim
Bastığın toprakta bir zerre, benim efendim
Bakışına bir nazar olan, benim efendim
Dizinde şehadet eden, benim efendim
yasak öykülerin, kaf dağlarında sakladığımdın
köhne mintanlara sarıp sarmladığım
kimseler duymasın diye kuytularımda barındırdğım
adını kendimden bile sakladığım
harap gönlümün yasak meyvesi
Arif isen kazasız belasız sal gidelim
Onur şerefin olsun yataksız yorgansız giderim
Etmem sana ne bir dua ne de beddua
Geçen sene yağan kardan beter giderim
15 Mart tıp bayramı kutlarız birlikte
Uzayıp giden yollar
Habersiz geçen yıllar
Uçurtmasız gelen yarınlar
Kırık dökük dizler
Hayatın kan rengi
Nefesim ses olup da sözcüğe dönüşmeden
Fikirlerim olgunluğa erip, aklımın iplerine serilmeden
SEN VARDIN
Kalu belaya ruhların taksimi edilmeden
Kadim seslerin kıyafetlerini giydim ruhuma
Sır olmuş perdelerim kıblemi ararım.
Bir deli dervişim, kadid olup erimişim.
Beşerin cihanında, bal istemem gönül konağıma.
Adın duydum kalu belada, ey ruh nefes ol bana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!