Ben kimim? Rana gecelerde bir Aliyim
İlk günkü gibi kördüğüm gibi bir Salihim
Sırtına vurulan buğday destesinde bir Sahihim
Çığlık çığlığa sarayda imranın kapısında Müjdeciyim
Ben kimim? uhudda korkudan titreyen bir dağım
Gözle görebildiğin okuduğun kadardır
Gönülle gördüğün Deryadır ummandır
Harflerle okursan fani bir candır
Gönülden okursan abı hayattır
Yolun sonu bilinse bu yol olur mu
Bülbülün güzel sesine kanma
Karga hakkı bilmez mi
Gül kokusu mistir amma
Diken aşkı bilmez mi
Yanmaktan mı korkarsın
Gecenin sessizliği çığlıklarımla yırtılırken, ruhumdan süzülen kahırları siliyorum. Bir nefesin kıyısında bin ömür harcadım. Kuytu köşelerde sararken yaralarımı, gözyaşlarımı merhem saydım. Hep bir eksikliğin kabusunda çarmağa gerildim. Yalnızlık kol geziyor yarınlarımda ha bir de muskası var boynumda. Zifiri karanlıkta körebe oynatıyor hayat, sanki gözlerim açılsa çok şey görecekmişim gibi. Harabeye dönmüş gönlümden taifin kanları süzülür, Fırat’ın kenarında susuz bırakılmışım. Yalın ayak cam kırıkları üzerinde yürürken, yaşamanın bedelini ömrüme ödemiştim. Ölüm meleği yanımdaykem, kimseler yoktu cenazemde bir musalla bir de tabut. Toprağa bile yalnız başıma girdim, üzerime toprağımı kendim örttüm; espiri olduğunu sanan katillerimin yanında. Ne bir veda ettim ne de bir dua edecek birilerini hayatımda biriktirebildim. Bu kadar keder denizinin ortasına kimseyi sürükleyemezdim; yanan yansın diyemezdim. Taş kesilmiş duygularımın, merhamet celladına hep boyun büktüm. Merhamet, hep göğüs kafesimi zelzeleye tutturdu. Sonunda ağlayan hep ben oldum.
Neyse sigaram bitti ıslıklı fon müziğininde sonuna geldim. İntihar etmiş saatlerin, kimsesiz dakikalarında şiirimi bitireyim.
Haydi kal acılarla…
Nefesim içinde nefesim açılsa
Yalın ayaklarım derelerde yarılsa
Çıplak elle balık tutsam
Anama götürsem, beni bağrına bassa
Yere düşsemde kanasa dizlerim
Boynumu büktüm belimi kırdım
Derdin efkarına her gece ağıdım
Çileli ömrümün yangınında dağlandım
Ateşe verdim kendimide kül bulamadım
Bitmez gamım hicranım ve kederim
Ne ağlarsın ey şahı sultanım
Alemde dertli bir sen misin
Zordur bu ey canı cananım
Kevser ırmağında mey misin
Gül yüzlüm, özü doğru sözlüm
Siyah araba siyah takım elbise
Bıyıklar burma topuklar köse
Selam vermez hiç kimseye
Büyük gölgeli Çayırova Kaymakamı
Kasılarak yürür, zengin nerdeyse bilir
Gönlümden tüten cismi ruhtur
Belagatım rahmani surdur
Divaneliğim şems ateşi hu'dur
Adım soran olursa zikrullahtur
Secde ederim ervahım bildim bileli
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!