Derin Yara Şiiri - Ebubekir Aktaş

Açtığın yaralar sızlar derinden,
Sarmaya bir tabip bulamadım ben.
Koptu fırtınalar gönül yerinden,
Huzurla bir nefes alamadım ben.

Düşündüm günlerce sessiz kalarak,
Geçmişe daldım hep ibret alarak.
Ruhumu sevgiye teslim kılarak,
Kötüye bir meyil salamadım ben.

Dağları aşan bir rüzgâr misali,
Bağımda soldu bak gülün cemali.
Söylesem dertleri biter mecali,
Gönülden gönüle dalamadım ben.

Gözümden yaş akar sessiz sedasız,
Geçip gitti yıllar böyle vefasız.
Ömür ki tükenir kalır nidasız,
Zamanı geriye saramadım ben.