Deniz Gece Mavisi Şiirleri - Şair Deniz ...

Bu sana yazdığım ilk ve son mektup kelimelerin âciz kaldığı anlardayım, o kadar çok yazmak istiyorum ki, ya da tükürmek celladımın suratına bilmiyorum içimdeki yastıkaltı senler avuç içlerimde kanarken var mı cesareti dudaklarımın?

Gözümde siyah beyaz anılar ilk beni kanattığın o gün sanki milyonlarca oku aynı anda saplamıştın yüreğime, ben bir yandan akan kanlara bakıp, bir yandan da sana bakıyordum. İçimde yıkılan senlerin yıkılış seremonisine kulaklarımı kapatsam da, engel olamamıştım gözümden düşüp kırılmana.

Şimdi öfkenin bam tellerinde yalın ayak geziyorum. İçimde onlarca küfür aç kurtlar gibi çıkmayı bekliyor dudaklarımdan ve ben nedendir bilmem? Belki de sana kıyamayışımdan, sıkıyorum sıkı sıkı dudaklarımı...

Yol verdiğim insanlar, verdiğim yolda yürürken
can verdiğim insanların beni sırtımdan vurması
hiç şaşırtmıyor artık beni.
Onlar mı yürümeyi çok seviyor,
yoksa ben mi hâlâ el sallamayı,
bilmiyorum...

Açma yüreğim, derindir izi;
Kanar geceleri, gizli gizli.
Yokluğun zincirli dili,
Boğazımda bir yumru, yutamıyorum.

İçerim gam dolu, kimseler bilmez;

Sırtıma sapladığın bıçak değil de neydi?
Ben kan kusarken, umarsızca bakan gözlerin neden di?
Hani seviyordun, hani bensiz nefes alamazdın?
Şimdi kimlerle nefes nefesesin,
Söylesene yasak sevdam.

İmkansızlıklar içinde yeşermiş bir ağacın meyveleriydik biz
Dallarımız birbirinden ayrı
Yönlerimiz birbirinden farklı
Aynı sevda ile yoğrulup aynı aşk ile yeşillendik
Ademin havva için cennetten vazgeçisi gibiydi sana olan sevdam
Yasak ama gururlu

Sen hiç duydun mu,
Kırık kalp parçalarının yere düştüğünde çıkardığı o kulakları tırmalayan sesi?
Kaç kere kırıldı umutların,
Kaç kere yaralı çıktın fırtınalardan,
Kaç kere avuttun hasret bebeklerini,
Ve kaç kere kurdun beyninde panayır yerini?

Senin hayallerini salıncak yapıp salladigin ip belkide başkasının umudunun bittiği iptir
ve biz o ipten başını alıp salincak kuran insanlarız
Hayat devam ediyor
Kimine yaz kimine kış
Kimine yağmur Kimine çamur