Deniz Gece Mavisi Şiirleri - Şair Deniz ...

Yüreğim dilsiz bir alfabenin
Tek dili olan senlerle yazıyor
Aşk kalemimin mürekkebi sensin adam (kadın)
Gözlerim gözlerinin yakamozu
Usturupsuz dilim
Hasretin kıyısında

Haykırsam, duyabilir misin sana sesimi?
Ağlasam, görebilir misin gözyaşlarımı?
Ben hücre hücre sen olmuşken,
Bulabilir misin bende kendini?
Söyle, gri yüreğimin pembe sevdası…

Sen gittin ya,
Ben bir daha kendime gelemedim.
Ne çalan telefon umurumda şimdi,
Ne de kayıp giden zaman.
Senin gittiğin gündeyim.

Duyguların dili olsa,
İçimdeki "sen"ler hasret olurdu.
Avuç içlerimde açan dikenlere,
Hâlâ isim bulamamış yorgun dudaklarımla,
Yine bir maceranın başındayım.
Yorgun ayaklarım,

Sana her baktığımda, içimde volkanlar patlıyor, şimşekler çakıyor.
Şu kaşını kaldırıp sinirli sinirli bakışın yok mu, beni benden alıyor.
Ne zaman bir şiire başlasam, kalemim istemsizce seni yazıyor.

O kadar çok nedenim var ki seni düşünmek için...
Mesela, o güzel yüreğin, tertemiz ve dupduru.

Bitmedi mi hala hasret borcu
Ödeyemedim mi ben sana göz yaşlarımla
Yokluğuna yazdığım şiirler de mi yumuşatma di o taş kalbini
Seni çok sevdiğimi anlatamadım mi
Ben sana canım ol dedim
Sen ne anladın ki canımı almaya kalktın

Biliyorum bir gün sevdam,
Bir gün bana geleceksin.
Bahardan kalma gülüşünle, gözlerimin içine bakıp
"Diyecesin, kadınım..."
Bir gün sen benim olacaksın, ben de senin.

Ah adam ne zaman bir sen düşünsem
Sesin nefesin ve o mükemmel gülüşün gelip takılıyor beynimin derinliklerine
Ucu açık onlarca kelime ısırıyor dilimin ucunu tarifsiz hisler kapliyor tüm bedenimi yüzüm istemsizce gülümsüyor göz bebeklerimde anlamsız bir sevgi dilim dudaklarıma savaş açmış yutkunup yutkunup susuyorum

icimde avaz avaz konusan benligime inat demli bir çay kokusu gibi gelişin insan her dakika özler mi bir çayın kokusunu uzaktan bile harika tavşan kanı aşka davet eden o koku

Dilimin çığlık çığlık sustuğu gecelerin birinde öğrendim
Herkesle konusulmazmis
Bazılarına susmak
Bazılarına ise yol vermek gerekmiş

Şimdi tezenesi çalınmış saz gibiyim

Ey gülüşü gülleri kıskandıracak kadar güzel adam,
Ben hayata, yüreğinin naifliğinden tutunarak bağlanıyorum.
Bir gülüşün yetiyor bütün grilerimi maviye çevirmeye,
Sesin, kalbimin tellerine dokunan bir ezgi gibi yankılanıyor.
Sen bana yazdığında, dünya pembeye boyanıyor,
İçimdeki çocuk şarkılar söylüyor, kahkahalarla gülüyor.