Deniz Gece Mavisi Şiirleri - Şair Deniz ...

Kafamı karıştırma,
Ruhumu bulandırma adam.
Ben unuttum sevmeyi, sevilmeyi —
Öyle köşeden bakıp durma.
Yüreğim hâlâ kanıyor benim,
Bir yara da sen açma.

Sensizken eksik kalıyor zaman,
gece susuyor, yıldızlar soluyor.
Bir bakışınla yeniden doğuyor hayat,
kalbim seninle tamamlanıyor.

Gülüşün düşüyor suya,

Bir bir yazılmıştı geceye yalnızlığım
Ellerim kanıyor
Gözlerim ağlıyordu
Sonra bir ses duydum
İçim ılık ılık oldu
Bana berceste diyordu

Saat gecenin beşi,
gözümde dirhem uyku yok.
Saatin tik tak sesleri kulağıma melodi gibi geliyor;
“Yaz,” diyor, “yaz aşkın şiirini.”
Yazıyorum.

İçimde körebe oynayan bir çocuğun sevinci var.
Bedenim yıllara meydan okusa da
İçimdeki çocuk hâlâ umutlu.
Geçmeyen her yara solumu kanatıyor,
Dilimin dudağıma ihaneti yüreğimi...
"Son." dediğim kaçıncı başlangıcın kapısındayım?

Gözlerin gökyüzü yıldızlar hüzün,
Ay bile solgunken , gecem neylesin
Ömrümden sökülen her eski güzün,
Kağıda dökülen , hecem söylesin

Uzansa göğsüme bir an ellerin

Bu yarayı kimden aldim ben
Dermana kime gideyim
Oy yüreğimde yangınlar var
Dilimde ahlar
Zincire vururlmuş avuç içlerim
Kanamalı tüm senlerim

Seni hiç tanımıyorum,
Hiç görmedim...
Birkaç solmuş resim,
Ama yetti bana.

Gözlerindeki mutsuzluk ve yalnızlık,

K:
Şimdi kalemin susup yüreklerin dile geldiği anlarda,
Her zamanki gibi dilim dudağıma, elim yüreğime mühürlü.
Mutluluk deyip içtiğim kaçıncı kadeh,
Dudak izlerinde seni arıyorum.
Cemre misali düşüyor yüreğime senler,

Sana yar demiştim,
Yaram oldun.
Şimdi akıttığım her damla yaş
Boynuna asılı bir zincirin halkaları olsun.

Beni ansızın bırakıp gittin ya,