Deniz Gece Mavisi Şiirleri - Şair Deniz ...

Nasıl anlatsam ki,
Ben deyip susuyorum
Söyleyemiyorum düşüncelerimi
Kelime hazinem yetersiz kalıyor
Ben susuyorum,
Sen üşüyorsun

Yaralarımdan kan damlama serenatlarından farksızdı!
Senin bana gülümseyip, yanımdan bir yabancı edasıyla gidişin.
Oysa, yeşilin en mavisine boyalıydı tırnak uçlarım!
Nasırlarıma kadar balçığa batmış bir bedendi,
Sana olan sevdalı yüreğim.

Bir sabah yanağımda öpücüğünün serinliğiyle uyanacağım. Belki aynı şehirlerde, belki aynı tren istasyonunda değiliz ama aynı gökyüzüne bakıp aynı yıldıza dilek tutan, tuttuğu dileklere olacak diye inanan iki deli yüreğiz.

Sen baştan aşağı şiir, ben tepeden tırnağa aşk.
Mutluluğu yazamayan kalemimize inat, mavi boyalı hayalleri saklıyoruz arkamıza.
Kaçamak gözlerle bakıyoruz yanımızdan geçip gidenlere.
Bazen bir şarkıda, bazen bir şiirde doluyor gözlerimiz.

Bir resmin var elimde, eski, yırtık ve solgun.
Bakınca yanar içim, yönümse sana dönük.
Kimi “unut” der, kimi “sabret” der, gönlüm yılgın.
Yüreğim paramparça, umutlarım hep yıkık.

Bir gülüşün kaldı bak, avuçlarımda donuk.

Kaç yıkım sığar bir insana?
Kaç yara, kaç veda, kaç aldanma?
Kalbinde hâlâ çocuk kalanlar
Büyüyemez...
Sadece susar zamanla.

UMUT VAR IÇIMDE

Hayat diye bir umut var içimde,
Gözlerimde hep bir umut ışığı.
Her daim yeşeren, büyüyen bir fidan,
Umutsuzluğa meydan okuyan.

Herkesin her şeyi olamasan da  
Senden vaz geçeni çabucak unut
İçinin yangını dönerse gama
Sana od olanı çabucak unut

Acılar bendinden vücut bulunca

Kanadı kırık kuş gibi merhamet bekleme
Ayağı kırık at gibi vururlar seni
Her seviyorum diyene meyletme
İlk kavgada bırakıp giderler seni
Öğren kuyumcuyla sarraf arasındaki o koca kıldanda ince çizgiyi
Gönlünü verme bir kuyumcuya günü gelip bozdurup satar seni

Bu gece yokluğunu koydum önüme meze misali,
Her yudumda içtim seni,
Damla damla akıttım gözlerimi.

Ağladı yazdığım şiirler,
Ağladı yer, gök.

UNUTMAK KAÇ HARFTİ

Sen gittin ya ben hiç itiraf etmedim kendime bile
Yokluğun bende kaç harfti
Sustum
Ağladım